About
Menu

opitulator

ŏpĭtŭlātor (ŏpĭtŭlus), ōris, m. [opitulor],
  • a helper, aider, succorer (post-class.): opitulus Juppiter, et opitulator dictus est, quasi opis lator, Paul. ex Fest. p. 184 Müll.: sodalis opitulator, Ap. Flor. 3, p. 353, 25; Hier. in Isa. 7, 17, § 10.

Saved

Recent