opitulatus
ŏpĭtŭlātus, ūs, m. [opitulor],
- a helping, help, aid (post-class.): ejus opitulatu, Fulg. Myth. 3, 8.
opitulātus, ūs, m. (opitulor), die Hilfeleistung, Fulg. myth. 3, 8.
hic ~us, -ui, dicimus pro auxilio
patrem omnium esse dicebant, quod ejus ~u cuncta germinum adolescat varietas
ŏpĭtŭlātŭs, ūs, m. (opitulor), secours : Fulg. Myth. 3, 8.