pancratiarius
theatrales ~iorum pompae
virtus non adjurat pancratiarium / neque citivolus pes aucupedium
pancrătĭārĭus, ĭī, m. , c. pancratiastes : Gloss. Lat.-Gr.
Pugil,
Pugil, qui prævicit. Idem :
Pancratiari, flagellis aut tormentis subjici, unde æquo animo tolerantes coronentur.
Sunt enim in sæculo Pancratiarii, qui cum nimis cæduntur, et stant et fortes apparuerunt.