pecuinus
pĕcŭīnus, a, um, adj. [pecu].
- Lit., of cattle (ante- and post-class.): daps, Cato R. R. 132, 2: ossa, Ap. Met. 8, 30, 9.— Absol.: pecuina et ferina, Ap. Met. 11, 1, 7. —
- II Transf., beastly, brutal: animus, App. Mag. 281, 11.
pecuīnus, a, um (pecu), I) vom Viehe, Vieh-, daps, Cato r. r. 132, 2: ossa, Apul. met. 8, 30. – II) viehisch, animi non modo humani, verum etiam pecuini et ferini, Apul. de mag. 12.
pĕcŭīnus, a, um (pecu), de bétail : Cato Agr. 132, 2 || de bête, de brute : Apul. M. 8, 30.