perfundo
perfundo, to pour over, wet, moisten, bedew, besprinkle, drench, bathe
Frieze-Dennison Vergil
Could not find perfunderis in Logeion dictionaries.
perfunderis Verb: present passive indicative 2nd singular, Verb: future passive indicative 2nd singular of perfundo
- I Lit.: aquā ferventi Philodamus perfunditur, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 67: fluviis pecus, Verg. G. 3, 445: greges flumine, id. ib. 2, 147: perfusus liquidis odoribus, Hor. C. 1, 5, 2: postquam perfusus est, had bathed, Auct. Her. 4, 10, 14: panis perfusus aquā frigidā, Suet. Aug. 77: pisces olivo, Hor. S. 2, 4, 50: aliquem lacrimis, Ov. H. 11, 115; so, poet.: Aurorae lacrimis perfusus, living far in the East, Sil. 3, 332: perfundi nardo, Hor. Epod. 13, 9: boves hic perfunduntur, bathe themselves, Varr. R. R. 1, 13, 3; Plin. 18, 7, 14, § 72.—
- B Transf.
- 1 To pour into any thing (post-Aug.): sextarios musti in vas, Col. 12, 24, 3.—
- 2 To cause to flow out, i.e. to knock out an eye (post-class.): ut oculus puero perfunderetur, Dig. 9, 2, 5, § 3 dub. (al. perfodere or effundere).—
- 3 Of perspiration or of streams, to pour or flow over, to drench, bathe (poet. and in post-Aug. prose): ossaque et artus Perfundit toto proruptus corpore sudor, Verg. A. 7, 459: tot amnium fontiumque ubertas totam Italiam perfundens, Plin. 3, 5, 6, § 41: Venafrano (oleo) piscem perfundere, Juv. 5, 86.—
- 4 Of garments, to steep, dye (poet.): ostro Perfusae vestes, steeped in purple, Verg. A. 5, 112.—
- 5 To scatter or sprinkle over, to besprinkle, bestrew (poet.): canitiem immundo perfusam pulvere turpans, Verg. A. 12, 611: sanguine currum, Verg. A. 11, 88: penates sanguine, Ov. M. 5, 155: Lethaeo perfusa papavera somno, Verg. G. 1, 78: scena perfusa croco, Lucr. 2, 416.—
- 6 To cover (poet. and in post-Aug. prose): omne genus perfusa coloribus, Lucr. 2, 821: auro tecta, Sen. Ep. 115, 9: pedes amictu, Mart. 7, 33, 3.—
- 7 Of the sun's beams or fire, to flood or fill (poet. and in post-Aug. prose): sol perfundens omnia luce, Lucr. 2, 148; cf. Luc. 7, 215: cubiculum plurimo sole perfunditur, Plin. Ep. 5, 6, 24: campos lumine (facis), Sil. 10, 558.—
- II Trop.
- A To imbue, inspire, fill with any thing (class.): ad perfundendum animum tamquam illiquefactae voluptates, Cic. Tusc. 4, 9, 20: sensus jucunditate quādam perfunditur, id. Fin. 2, 3, 6: sensus dulcedine omni quasi perfusi, id. ib. 2, 34, 114: di immortales, qui me horror perfudit! id. Att. 8, 6, 3: laetitiā, id. Fin. 5, 24, 70: gaudio, Liv. 30, 16: timore, id. 2, 63.—
- 2 In partic., to fill with the apprehension of any thing, i. e. to disturb, disquiet, alarm: nos judicio perfundere, Cic. Rosc. Am. 29, 80: litora bello rapido, Sil. 15, 301; cf.: (Mars) perfusus pectora tempestate belli, Stat. Th. 3, 228. —
- B To imbue slightly, make superficially acquainted with any thing (the fig. being borrowed from dyeing; post-Aug.): perseveret perbibere liberalia studia, non illa, quibus perfundi satis est, sed haec, quibus tingendus est animus, Sen. Ep. 36, 3; cf.: acceperit: si illā (notitiā) se non perfuderit, sed infecerit, id. ib. 110, 8.
- 1. overgieten, begieten, besproeien [fluviis pecus; pisces olivo; alqm lacrimis nat huilen; vestes ostro verven; sanguine bespatten]; ➤ artūs perfudit sudor; manus cruore filii perfusa; — pass. perfundi zich natmaken, baden [flumine; fletu; nardo, oleo zich insmeren]; — (poët.) m. acc.: lacrimis perfusa genas met de wangen nat v. tranen;
- 2. stromen door of over; ➤ Trallis adluitur Eudone amne, perfunditur Thebaide (Plin. Mai.);
- 3. (poët.; postklass.) bestrooien, bedekken, bedelven [pedes amictu]; ➤ perfusus pulvere ac sudore;
- 4. (metaf.) overstelpen, vervullen, bedelven (met, van, onder: abl.) [alqm of animum alcis voluptate, gaudio, timore; mentem amore]; ➤ sensus iucunditate perfunditur; laetitiā perfundi; alqm iudicio ~.
潑水。洒。汎。— eum laetitia 大舒其懷。樂之。— eum horrore 使之觳觫。驚之。— eum aceto 輿之潑醋。刺笑之。— eum judicio 訟累彼。— tecta auro 以房頂鍍金。Perfundi liberalibus studiis 畧學六藝。
Suggest a Translation
See an image
- to pour over, wet, moisten, bedew, besprinkle, drench, bathe: aquā ferventi perfunditur: greges flumine, V.: piscīs olivo, H.: te lacrimis, O.: (oleo) piscem, Iu.—To steep, dye: ostro Perfusae vestes, V.—To scatter over, besprinkle, bestrew: Canitiem perfusam pulvere turpans, V.: penatīs sanguine, O.: perfusa papavera somno, V.—Fig., to imbue, inspire, fill: sensūs dulcedine omni quasi perfusi: qui me horror perfudit!: gaudio, L.: nos iudicio perfundere, i. e. fill with apprehension.
-
…mea Quid iuvat ornato procedere, vita, capillo et tenuis Coa veste movere sinus, aut quid Orontea crinis perfundere murra, teque peregrinis vendere muneribus, naturaeque decus mercato perdere cultu, nec sinere in propriis membra nitere bonis…
Propertius, Elegies
-
…pater omnipotens misso perfregit Olympum fulmine et excussit subiectae Pelion Ossae. Obruta mole sua cum corpora dira iacerent, perfusam multo natorum sanguine Terram inmaduisse ferunt calidumque animasse cruorem, et, ne nulla suae stirpis monimenta manerent, in…
Ovid, Metamorphoses
-
…aut quas potiones aut quas vocum aut florum varietates aut quos tactus quos odores adhibebis ad deos, ut eos perfundas voluptatibus ac poetae quidem nectar ambrosiam epulas conparant et aut Iuventatem aut Ganymedem pocula ministrantem, tu autem Epicure quid…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…suae vir primarius et homo honestissimus ; pro se quisque manus adfert ; aqua denique ferventi a Rubrio ipso Philodamus perfunditur. haec ubi filio nuntiata sunt, statim exanimatus ad aedis contendit, ut et vitae patris et pudicitiae sororis…
Cicero, in Verrem
-
…laetentur quem enim deditum voluptatibus, quem cupiditatum incendiis inflammatum in iis potiendis, quae acerrime concupivisset, tanta laetitia perfundi arbitramur, quanta aut superiorem Africanum Hannibale victo aut posteriorem Karthagine eversa quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…dicitis, optabile esset maxima in voluptate nullo intervallo interiecto dies noctesque versari, cum omnes sensus dulcedine omni quasi perfusi moverentur. quis est autem dignus nomine hominis, qui unum diem totum velit esse in genere isto voluptatis Cyrenaici…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…nullo negotio facere potuisti. interdum mihi videris, Eruci, una mercede duas res adsequi velle, nos iudicio perfundere, accusare autem eos ipsos a quibus mercedem accepisti. quid ais volgo occidebantur per quos et a quibus nonne…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…relinquas. deinde supposuit exemplum epistulae Domiti quod ego ad te pridie miseram. di immortales, qui me horror perfudit quam sum sollicitus quidnam futurum sit hoc tamen spero, magnum nomen imperatoris fore, magnum in adventu terrorem .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…eam mollem teneramque reddidit et suavis, sicut fuit, videri maluit quam gravis ; sed suavitate ea, qua perfunderet animos, non qua perfri ngeret, et tantum ut memoriam concinnitatis suae, non, quem ad modum de…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…est haec aurium, tales sunt oculorum et tactionum et odorationum et saporum, quae sunt omnes unius generis ad perfundendum animum tamquam inliquefactae voluptates. iactatio est voluptas gestiens et se efferens insolentius. Quae autem libidini subiecta sunt ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes