permagnus
permagnus, very great, vast, immense
per-magnus, a, um, adj.,
- very great, very large: accessio, Cic. Fin. 1, 17, 15: vis naturae, id. ib. 2, 7, 18: hereditas, id. Verr. 2, 1, 10, § 27: numerus, Caes. B. G. 7, 31.— As subst.: permagnum, i, n., a very great thing, something very great: permagnum existimans tris Olympionicas unā e domo prodire, Cic. Tusc. 1, 46, 111: permagni interest, id. Part. 24, 84: permagni refert, Ter. Heaut. 467; so in tmesi: per enim magni aestimo tibi factum nostrum probari, Cic. Att. 10, 1, 1: decumas permagno vendere, at a very high price, id. Verr. 2, 3, 39, § 90.
per-māgnus, a, um, sehr groß, numerus, Caes.: villa, Auct. b. Afr.: hereditas, Cic.: permagnum est m. Infin., te autem permagnum est (muß man für ein hohes Glück schätzen) nancisci otiosum, hoc praesertim motu rei publicae, Cic. de rep. 1, 14. – subst., permagnum, etwas sehr Großes, Cic.: permagni nostrā interest m. folg. Acc. u. Infin., es liegt uns sehr viel daran, Cic.: permagno vendere, sehr teuer verpachten (Ggstz. dissolute vendere), Cic. – ➳ vulg. Superl. permaximus, s. bes. – Superl. Adv. permaximē, s. bes.
lapis ~us ab alto aere irruit
magnus componitur quammagnus et ~us ambo pro valde magnus
permagnus, (11) a, um, très grand, très considérable, très important : Cic. Fin. 1, 15 ; Cæs. G. 7, 31, 4 ; permagnum est avec prop. inf. Cic. Rep. 1, 14, il est très beau que, cf. Tusc. 1, 111 || v. permagni, permagno.
per-māgnus
adj.,
- very great, vast, immense: hereditas: numerus, Cs.: tua res permagna agitur, interests: negotia, H.—As substn., a very great thing: permagnum existimans (withacc.and infin.): permagni interest, it is of vast moment: illud permagni referre arbitror, T.: decumas permagno vendere, at a very high price.