permaxime
permaxĭmē, adv., v. permaximus fin.
per-māximē, Adv., ganz besonders, Cato r. r. 38, 4 codd. (aber Schneider u. Keil maxime), Ps. Augustin. serm. 59.
legis caerimonias vino comparatas multa documenta probant sed ~e illud quod ‥
semper quidem sacerdotem oportet memoriam patrum in pectore suo ferre, sed ~e tunc quando ‥ ad altare ascendit
diu desideraverat dissolvi et esse cum Christo et tunc ~e suspirabat exire de corpore mortis hujus
dolendum fore ~e censeo
grandis tumor excrescens membra illa pudenda etsi dextra ~e turgida valde fecit et rigida
permaxĭmē, extrêmement : Cato *Agr. 38, 4.