permano
permano, to flow to, penetrate, reach
per-māno, āvi, ātum, 1, v. n., to flow through, press through, penetrate.
- I Lit. (rare): in saxis ac speluncis permanat aquarum Liquidus umor, Lucr. 1, 348: permanat calor argentum, id. 1, 494: primordia singula per quojusque foramina permanare, id. 2, 397; so id. 6, 952; 3, 699.—
- II Transf., to flow to any place; to penetrate, reach anywhere (class.; syn.: penetro, pervado): sucus permanat ad jecur, Cic. N. D. 2, 55, 137: venenum in omnis partis corporis permanat, id. Clu. 62, 173 (but in Lucr. 1, 122, the correct read. is permaneant; v. Lachm. ad h. l., and permaneo, α).—
- B Trop.
- 1 To penetrate, reach, extend to any place: amor usque in pectus permanavit, Plaut. Most. 1, 2, 63 (146); Lucr. 3, 253: conclusiunculae ad sensus non permanantes, Cic. Tusc. 2, 18, 42: ut sermones hominum ad vestras aures permanarent, id. Balb. 25, 56: macula permanat ad animum, id. Rosc. Am. 24, 66: Pythagorae doctrina permanavisse mihi videtur in hanc civitatem, id. Tusc. 4, 1, 2; cf.: hoc ubi uno auctore ad plures permanaverat, etc., Caes. B. C. 2, 29, 1.—*
- 2 Permanare palam, to be divulged, become known, Plaut. Capt. 2, 1, 25 (219).
per-māno, āvi, ātum, āre, I) hindurch-, durchfließen, A) eig.: in saxis ac speluncis permanat aquarum liquidus umor, Lucr. 1, 348. – B) übtr., durchdringen, anima permanat per membra, Lucr.: permanat frigus ad ossa, Lucr.: m. Acc., permanat calor argentum, Lucr. 1, 494. – II) hinfließen, sich ergießen, A) eig.: in omnes partes, Cic.: ad iecur, Cic. – B) übtr. = hindringen, doctrina in civitatem, Cic.: ad aures alcis, Cic., od. ad alqm, Ter., zu jmds. Ohren dringen, jmdm. zu O. kommen. – macula usque eo permanat ad animum (dringt so tief in das Herz), ut etc., Cic.: permanat amor in pectus, dringt ins Herz, Plaut.: conclusiunculae ad sensum non permanantes, kaum dem Sinne nach verständliche, Cic.
permānō, (12) āvī, ātum, āre, intr., ¶ 1 couler à travers, sʼinsinuer, circuler : [avec in abl.] Lucr. 1, 348 ; [avec per ] Lucr. 2, 397 ; [avec acc. dépendant de per ] Lucr. 1, 494 ¶ 2 pénétrer dans, parvenir à, se répandre dans : [avec in acc.] Cic. Clu. 173 ; Tusc. 4, 2 ; [avec ad ] Cic. Nat. 2, 137 ; Tusc. 2, 42 ; Balbo 56 ; Cæs. C. 2, 29 || sʼébruiter, transpirer : Pl. Capt. 220.
- 1. doorstromen, doorsijpelen; ➤ in speluncis umor aquarum permanat;
- 2. (metaf.) doordringen; ➤ anima permanat per membra; permanat frigus ad ossa; permanat calor argentum;
- 3. stromen, uitstromen; ➤ venenum in omnes partes corporis permanat;
- 4. (metaf.) doordringen, zich verbreiden [ad aures alcis]; ➤ doctrina in civitatem permanavit; permanat amor in pectus.
per-mānō āvī, —, āre.
- to flow to, penetrate, reach: sucus permanat ad iecur: (venenum) in omnis partīs corporis.—Fig., to penetrate, reach, extend to: ne ad patrem hoc permanet, reach the ears of, T.: macula permanat ad animum: uno auctore ad plures, Cs.