permanentia

permanentia [LL gl.] , continued existence or duration, permanence; b (w. aeterna, constans, or sim.). ex natura deorum veniente non esset possibile ut generetur ignis habens diuturnitatem ~ie Gros. 37; qua propter oportet populum et urbem et sanctuarium habere ~iam sub extensione temporis istarum lxx ebdomadarum Id. Cess. Leg. II 8 p. 113; concedat, oro ‥ Dei ‥ predestinatio ‥ regi ‥ longitudinem ~ie Ad. Marsh Ep. 152; si obiciatur de ~ia secte Mahometi, respondeo: ‥ Domino volente, finietur Duns Ord. I 77; ad designandum hujus honoris ~iam (J. Bridl.) Pol. Poems I 139; s1423 de accessu officiariorum ad chorum et de ~ia eorum ibidem Amund. I 102 tit..  b videntes ‥ modum quemdam simplicitatis in creature, et constantis ~ie Kilwardby Quomodo Deus 118; status non videtur esse nisi stabilis ~ia, firmata legibus sapiencie Duns Ord. III 113; debes scire, quod corpus celeste ‥ non indiget virtute movente in loco semper tantum, sed eciam virtute largiente in se, et sua substancia ~iam eternam Bradw. CD 149D.