permanere

permanere [CL] 1 to remain, continue to be or exist: a (in a certain place); b (in assoc. w. a certain person or among certain people); c (in a certain condition or frame of mind). a aliquot itaque diebus illic [sc. in insula] ~ens Felix Guthl. 26; usque ad obitum suum in Gallia ~sit Ord. Vit. VIII 26 p. 438; postmodum in Greciam ad Alexium imperatorem secessit sed nusquam tutus diu ~ere potuit Ib. IX 15 p. 598; 1362 pro expensis Thome comitis de Anegus, in custodia ipsius Johannis ~entis infra castrum de Dunbretane, xl li. ExchScot 115; c1465 aderere dominis ‥ qui ibidem ad costus colegii ~erent et morarentur et collegium distruerent Paston Let. 61; 1515 presentibus Willelmo March ~ente in Darlyngton et ‥ Sanct. Durh. 189. b aestimatur anima ipsius in ea usque ad diem judicii permansura Comm. Cant. III 115; ut stabiliter in eo [qui semper manet] ~eam Bede Acts 949; apostolorum erat in fide socius sed eorum consilio ~ens apud Judaeos Ib. 956; nec stabilitatem habent mentis qua inter doctos donec erudiantur ~eant Id. Ep. Cath. 84; 799 si fuissent ex nobis ~serunt [cf. I Joh. ii 19: ~sissent] utique nobiscum Alcuin Ep. 183 p. 308. c erat virgo ante partum et post partum virgo ~sit Comm. Cant. III 92; Lucas ‥ illibatae castitatis comes pudicissimus ~sisse [gl.: perseverasse] memoratur Aldh. VirgP 24 p. 256; esse Dei est aeternum hunc atque incommutabilem ~ere Bede Ep. Cath. 99A; ad vesperam usque quietus et quasi mortuus ~ens Id. HE V 6 p. 290; frater ‥ perduxit cecum, qui pernox ibidem in oratione ~sit Wulf. Æthelwold 42; Filius ‥ Dei homo factus id quod fuit ~sit et quod non erat assumpsit Ord. Vit. I 2 p. 7; ut nunquam in eodem statu ~eant sed ut fumus evanescant J. Sal. Met. 938B; c1212 quamdiu in clericali habitu ~sero me in hac donatione fidelem ~surum juravi Ib.; virgo ~sit [ME: wes meiden] AncrR 54. d non ~entem in doctrina Christi Deum non habere dicit, ~entem autem in doctrina ejus filium et patrem dicit habere Bede Ep. Cath. 122. 2 to remain in existence, endure, survive. b (pr. ppl. or fut. ppl. as adj.) permanent, (everlasting). quae ‥ usque ad persecutionem Diocletiani ‥ ~sere Gildas EB 9; in quo usque hodie instituta ab ipso regularis vitae vestigia ~ent Bede HE IV 3 p. 207; [Dominus] cujus regnum sine fine ~et Gosc. Transl. Mild. 6 p. 163; †948 (12c) ut ‥ percipere merear regnum absque termino ~surum CS 860; stat ‥ lex et ~et Gros. Cess. Leg. I 2 p. 13. b neque ullo vitae ~entis intuitu ea quae in imis labuntur exsuperare et calcare satagit Bede Prov. 1032; cur ‥ ea que ‥ salubria sunt et ~sura oblivioni traditis? Ord. Vit. VIII 13 p. 343; intendit ‥ a rerum caducarum et transitoriarum ad stabilium et ~entium amorem auditorum hujus operis animos avocare Andr. S. Vict. Sal. 93; 1161 dedisse in ~entem elemosinam (v. elemosina 3a); veram patriam et ~entem ‥ affectare Gir. TH I 12 p. 36; 1200 concedimus ‥ in elemosinam omni tempore ~suram xl acras terre RChart 43a; [Domine] laus vera, vite gloria permanentis J. Howd. Cant. 192; duplex est genus rerum: unum viz. cujus esse est esse ~ens et aliud cujus esse est esse transiens, verbi gratia: substancia corporis celi habet esse ~ens Gros. Cess. Leg. I 10 p. 64. 3 (gdv.) that is to remain for ever, permanent; b (as sb. n.). c958 terras has apud Tauntune ecclesiae episcopatus assigno ~endas [ME: to the chyrche of the byshopriche abyde] CS 654; 961 vite perpetue ~endam in Christo salutem (Lit. Papae) W. Malm. GP I 39; quapropter, si suo committat arbitrio, libenter se quod oportunitas siverit ut cognato et amico dare; si vero in exactione ~endum putaverit, omnino negare Id. GR V 403; c1156 hanc ‥ concessionem ratam habemus, confirmamus et auctoritate qua preminemus perpetuo ~endam decernimus Doc. Theob. 276. b c1380 pro ‥ inimicorum Anglorum ‥ expulsione et ‥ ~endorum subvencione Conc. Scot. I cclviii.

Menu

Word wheel

permanere

Saved

Recent