permaximus
per-maxĭmus, a, um, adj.,
- very great indeed, extremely great: solitudo, Porc. Latro Decl. ap. Cat. 21.—Adv.: permaxĭ-mē, very greatly, particularly, Cato R. R. 38, 4 dub.; Ps.-Aug. ad Fratr. Erem. Serm. 69 (Schneid. maxime).
permāximus, a, um, (permagnus), gar sehr groß, Ps. Porc. Latro declam. in Cat. 21. Ps. Quint. trib. Marian. decl. 8 in.
est ‥ sinus maris ~us qui antiquitus gentem Brettonum a Pictis secernebat
[monasterium ] quod ~a gronna ‥ circumcingitur
edifitium ‥ ~um ‥ incepit et perfecit
quomodo ‥ salmonem ~um ceperit
construxit ~am ecclesiam(
Willelmus Rufus rex Novam Aulam Londonie ~am incepit et perfecit
pecuniam ~am episcopo offerentes ‥ ut episcopus in negocio isto amicum se ostendat
gravibus et ~is ‥ expensis
miraculum ~um
non absque dolore ~o
viderunt lucem caelitus emissam fuisse ~am
immaniter seviunt bellorum tempestates ~e
ut ‥ equus ‥ velocitatem perciperet ~am
factum fuit in Terra Sancta bellum ~um
permaxĭmus, a, um, extrêmement grand : Decl. Catil. 21.