permitto
permitto, to let pass, let go, let loose; to allow, permit
BWL
they surrended themselves into the protection of the Roman people
he gave Capua to the soldiers to be plundered
Frieze-Dennison Vergil
Could not find permitteres in Logeion dictionaries.
permitteres Verb: imperfect active subjunctive 2nd singular of permitto
- I Lit. (very rare): fenestellae permittant columbas ad introitum exitumque, Pall. 1, 24, 1. —
- II Transf., to let go, let loose: equos permittunt in hostem, i.e. ride at full speed, Liv. 3, 61: equum concitatum ad hostium aciem, Sisenn. ap. Non. 162, 3: se incautius in hostem, i.e. to rush upon, Hirt. B. G. 8, 48: multi ex summo se permitterent, sprang down, Sisenn. ap. Non. 162, 5: gregem campo, to turn out into, Nemes. Ecl. 7.—Mid., to spread, extend, reach: odor possit permitti longius, spreads farther, Lucr. 4, 688: deserta regio ad Arimphaeos usque permittitur, extends, Mel. 1, 19, 20.—
- 2 In partic.
- a To send away, export: caseos trans maria, Col. 7, 8, 6.—
- b To let fly, cast, hurl, throw, so as to reach the mark: saxum permittit in hostem, Ov. M. 12, 282; 14, 182: longius tela, Hirt. B. G. 8, 9: quācumque datur permittere visus, to direct, cast, Sil. 3, 534.—
- B Trop.
- 1 To let loose, let go (rare): tribunatum, to make free use of, exercise without reserve, Liv. 2, 56: se ad aliquam rem, to strive after a thing, Gell. 6, 16, 1: habenas equo, Tib. 4, 1, 92.—
- 2 To give up, leave, intrust, surrender, commit (class.; syn.: committo, commendo): totum ei negotium permisi, Cic. Q. Fr. 2, 9, 2: permittitur infinita potestas, id. Agr. 2, 13, 33: aliquem judicum potestati, id. Font. 14, 40: alicui summam belli administrandi, Caes. B. C. 1, 36: fortunas suas fidei alicujus, id. B. G. 5, 3: alicui licentiam agendarum rerum, Sall. J. 103, 3: permissum ipsi erat, faceret, quod vellet, Liv. 24, 14: aliquem vitae, to give one his life, Luc. 7, 731: feminas maribus, Col. 6, 24: permittere se, to give up or surrender one's self: se suaque omnia in fidem atque potestatem populi Romani permittere, Caes. B. G. 2, 3, 2: se suaque omnia eorum potestati permittere, id. ib. 2, 31, 3; Liv. 36, 28: se in deditionem consulis, id. 8, 20; 40, 49—
- 3 To give leave, let, allow, suffer, grant, permit (class.; syn.: sino, patior): neque discessisset a me, nisi ego ei permisissem, Cic. Fam. 13, 71: tibi permitto respondere, ne, etc., id. N. D. 3, 1, 4: quis Antonio permisit, ut, etc., id. de Or. 2, 90, 366: ipsis judicibus conjecturam facere, id. Verr. 2, 5, 9, § 22; Caes. B. C. 1, 50: ibi permisso, ut, etc., Liv. 6, 25; 34, 31: ut tuto transire permittatur, Sen. Ben. 4, 12, 2: permissus ut regnaret, Curt. 8, 12, 6; Cic. de Or. 2, 90, 368; Liv. 35, 20: non permittitur reprimere impetum, Sen. Ira, 1, 7, 4: si conjectare permittitur, Plin. 4, 14, 28, § 99: permittere sibi, with a foll. object-clause, to allow or permit one's self, to venture to do a thing, Quint. 1, 4, 3.— So with acc.: nil non permittit mulier sibi, Juv. 6, 457: permitto aliquid iracundiae tuae, to make allowance for, Cic. Sull. 16, 46: inimicitias sibi cum aliquo susceptas patribus conscriptis et temporibus rei publicae, to sacrifice them to the state of the country, id. Sest. 33, 72.
- —Hence, permissus, a, um, P. a.
- A Permitted; hence, subst.: permissum, i, n., a permission: utor permisso, Hor. Ep. 2, 1, 45; Dig. 11, 7, 8; Inscr. Grut. 80, 13.—
- B Let go, Plaut. ap. Fest. p. 215 Müll.
- 1. (poët.; postklass.) tot aan het doel slingeren, werpen, laten vliegen [saxum in hostem; scopulum in undas];
- 2. naar een doel laten gaan [equos in hostem]; ➤ permissus equitatus;
- 3. laten schieten, vieren [habenas equo; metaf. tribunatum zonder beperking gebruiken];
- 4. (metaf.) overgeven, overlaten, toevertrouwen aan (m. dat.; in m. acc.) [alci potestatem; consulibus rem publicam vrije hand in het staatsbestuur geven; rem arbitrio in handen geven van; rogum flammae; se in deditionem consulis; se in fidem of fidei populi Romani zich onvoorwaardelijk overgeven]; (m. inf.; ut; conj.);
- 5. prijsgeven, opofferen, laten varen [inimicitias temporibus rei publicae terwille v.d. politieke situatie; alqd iracundiae alcis door de vingers zien];
- 6. veroorloven, toestaan, toelaten, laten gebeuren [morem; multum sibi]; (m. inf.; aci.; ut); ➤ lex iubet, aut permittit, aut vetat; ille meas errare boves permisit (Verg.); permisso ut na toestemming om; — permittitur (m. inf.; ut) het is geoorloofd, men mag: non permittitur reprimere impetum.
未禁渚。合理。寄托者。遣至遠。托付。准許。推下。— equo habenas 鬆轡頭。— negotium ei 托付其辦一事。— tela 抛短槍。— se fidei vel in fidem ejus 以身付其手。 — inimicitias reipublicae (dat.) 爲國家赦仇。— vela ventis 以帆付風。起钒。Concitant equos permittuntque in hostem 策馬以攻仇敵。
Suggest a Translation
See an image
- to let pass, let go, let loose: equos in hostem, i. e. ride at full speed, L.—To let go, reach with, cast, hurl: saxum in hostem, O.—Fig., to let loose, let go: tribunatum, exercise without reserve, L.—To give up, hand over, yield, leave, intrust, surrender, commit: qui et amico permiserit, et, etc., intrusted (the matter): Bona nostra tibi, T.: ea potestas magistratui permittitur, S.: ei negotium: summa ei belli administrandi permittitur, Cs.: neque enim liberum id vobis permittit, gives you your choice, L.: His mundi fabricator habendum Permisit Aëra, O.: se suaque omnia in fidem populiR., surrender, Cs.—To give leave, let, allow, suffer, grant, permit: eius iudicio omnia, T.: neque discessisset a me, nisi ego ei permisissem: cetera, ita agant, permittit, S.: quis Antonio permisit, ut, etc.: huic consuli permissum, ut scriberet, etc., L.: permisso, ut, etc., L.: Nil non permittit mulier sibi, dares, Iu.: aliquid iracundiae tuae, make allowance for.
-
…idque Caesaris facere voluntate liceret sese habere quasdam res quas ex communi consensu ab eo petere vellent. Ea re permissa diem concilio constituerunt et iure iurando ne quis enuntiaret, nisi quibus communi consilio mandatum esset, inter se sanxerunt…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Iccium et Andebrogium, primos civitatis, miserunt, qui dicerent se suaque omnia in fidem atque potestatem populi Romani permittere, neque se cum reliquis Belgis consensisse neque contra populum Romanum coniurasse, paratosque esse et obsides dare et imperata…
Julius Caesar, Gallic War
-
…est cum liberis M. Fulvius consularis. simili senatus consulto C. Mario et L. Valerio consulibus est permissa res publica num unum diem postea L. Saturninum tribunum plebis et C. Servilium praetorem mors ac rei publicae…
Cicero, in Catilinam
-
…primum ne quam multitudinem hominum amplius trans Rhenum in Galliam traduceret ; deinde obsides quos haberet ab Haeduis redderet Sequanisque permitteret ut quos illi haberent voluntate eius reddere illis liceret ; neve Haeduos iniuria lacesseret neve his sociisque eorum bellum inferret…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sine ope divina bellum gerere, qui tantae altitudinis machinationes tanta celeritate promovere possent, se suaque omnia eorum potestati permittere dixerunt. Unum petere ac deprecari si forte pro sua clementia ac mansuetudine, quam ipsi ab aliis audirent ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…At ex altera parte C. Antonius, pedibus aeger quod proelio adesse nequibat, M. Petreio legato exercitum permittit. Ille cohortis veteranas, quas tumultus causa conscripserat, in fronte, post eas ceterum exercitum in subsidiis locat…
Sallust, Catilina
-
…vendere mos erat, sed praetores Q. Pompeius Rufus Capuam, Q. Metellus Celer in agrum Picenum iisque permissum, uti pro tempore atque periculo exercitum conpararent. Ad hoc, si quis indicavisset de coniuratione, quae contra…
Sallust, Catilina
-
…, darent operam consules, ne quid res publica detrimenti caperet. Ea potestas per senatum more Romano magistratui maxuma permittitur exercitum parare, bellum gerere, coercere omnibus modis socios atque civis, domi militiaeque imperium atque iudicium summum habere…
Sallust, Catilina
-
…et humanas motura tonitrua mentes et cum fulminibus facientes fulgura ventos. His quoque non passim mundi fabricator habendum aera permisit vix nunc obsistitur illis, cum sua quisque regant diverso flamina tractu, quin lanient mundum tanta est discordia fratrum…
Ovid, Metamorphoses
-
…innocentes, alia huiusce modi fieri coepere, tum lex Porcia aliaeque leges paratae sunt, quibus legibus exsilium damnatis permissum est. Hanc ego causam, patres conscripti, quo minus novum consilium capiamus, in primis magnam puto .…
Sallust, Catilina