permutabilis
permūtābilis, e (permuto), veränderlich, v. Pers., Amm. 31, 2, 11.
quia aque penitentiales stabiles esse debent et non ~es
cum ergo quinta essentia, que est impermutabilis secundum se, sit ~is per humiliationem sui ad inferiora, quare eodem modo ea que ~ia sunt secundum se non possunt fieri incorruptibilia per sublimationem?
permūtābĭlis, e, qui peut être changé : Amm. 31, 2, 11.