permutatim
permūtātim, Adv. (permutatus v. permuto), umgekehrt, Boëth. inst. arithm. 2, 42. p. 138, 16 Fr.
sit numerusab pars numerigd sitque numerushz eadem pars numeri ‘~h ’t . dico quia ~im erit pars aut partes queab inhz eadem pars aut partesgd in ‘~h ’t
in qua proportione se habet ymaginatio ad ymaginabile in eadem proportione se habet sensus ad sensibile; ergo ~im in qua proportione se habet sensibile ad ymaginabile in eadem proportione se habet sensus ad ymaginationem
ergo ~im, sicut se habet [vis ] cognoscitiva ad concupiscere, ita concupiscibilis ad cognoscere
sicut se habet nominativus prime vel secunde persone ad verbum prime vel secunde, sic nominativus tercie ad verbum tercie et e contrario; ergo ~im, sicut se habet nominativus prime vel secunde ad verbum tercie, sic nominativus tercie ad verbum prime vel secunde
sicut se habet instans ad tempus sic se habet punctus ad lineam ergo ~im sicut instans ad punctum sic tempus ad lineam
sed secundum premissa C est equale D, quare et A [est equale ] B vel sic, sicut A ad C, ita B et D, quare et ~im, sicut A ad B, ita C ad D
psallentes ~im sicut in choro
permūtātim, adv., réciproquement : Boet. Arithm. 2, 42.