personalitas

personalitas [LL] 1 personal quality, characteristic (w. ref. to status or personal worth). quattuor monachos ‥ viros ~ate ac religione precipuos, secum in Angliam adduxit Chr. Battle f. 12; ~as [monachorum] idemptitatem parit W. Dan. Ailred 5 p. 12 (cf. NLA II 546 (v. identitas 2a): †parilitas [MS: ~as]); in decessorem ‥ ejus qui longe fuerat ~ate pariter ac generositate prestantior Gir. Symb. I 31 p. 319. 2 quality of personhood, personality (also theol.). si vero altera ibi non esset natura, necessario, cum ~atem ibi esse constet ‥ persona ibi esset altera J. Cornw. Eul. 4; respondeo, quod persona non dicit quid commune univocum personis creatis, et increatis, nec tamen dicitur de illis pure equivoce, sed analogice, quia persona principaliter convenit personis increatis, sed ratio ~atis convenit personis creatis secundum quod habent aliquam habitudinem ad personas increatas Middleton Sent. I 229; cum ‥ tota ~as hominis servatur in spiritu, patet quod deponens corpus pro fideli Domino qui non potest deficere, est securus de retribucione Wycl. Civ. Dom. 62; cum ‥ Deus sit necessario mercedis retributor, patet quod cavens a mendacio, cum ~as et virtutes servantur in anima, non exinde decidit, sed crescit in bono virtutis, cum in ista fide omnes martires passi sunt Id. Ver II 26. 3 (gram.) personality: a (dist. as first, second, or third in declension of noun and pronoun and in conjugation of verb); b (dist. from impersonality). a ea que tercie persone sunt ab actu tercie ~atis imponuntur Ps.-Gros. Gram. 44.  b Bacon XV 79 (v. impersonalitas). 4 (eccl.) benefice, ecclesiastical office, stipend or living. volo ‥ omnibus fidelibus esse constans, me neminem alium autoritati ‥ episcopi presentasse de ~ate ecclesie de S., nisi priorem et fratres ‥ de T. FormA 248.