personatus
personatus, in a mask, masked
persōnātus, a, um, adj. [persona].
- Lit., provided with or wearing a mask, masked: Roscius, Cic. de Or. 3, 59, 221: pater, i.e. the father in the play, Hor. S. 1, 4, 56: personata fabula (* the name of a play of Naevius), v. Fest. p. 217 Müll.; Sen. Ep. 24; Suet. Ner. 21.—
- II Trop., assumed, pretended, counterfeited, fictitious: personatus ambulare, in an assumed character, Cic. Att. 15, 1, 4: personata felicitas, Sen. Ep. 80, 8: personati fastus, affected, Mart. 11, 2, 3.
persōnātus, a, um (persona), maskiert, in der Maske, I) eig.: Roscius, Cic.: pater, der V. in der Komödie, Hor. – II) bildl., verlarvt, quid est, cur ego personatus ambulem, Cic.: felicitas, scheinbare, Sen.: fastus, gezierter, Mart.
an poterit plebeius in regis ~um se transformans in comediis ‥ ?
natalem ‥ heroum oratorumque ‥ turba ‥ observabat. ‥ tantus ~ibus illis decor, tum gestu, tum vultu, tum vestitu inerat
[Pedantium ] quem ego ‥ ~um in academico theatro spectandum exhibui
precipiens ei sub terrifica comminatione, ut ‥ in ecclesia die proxima sollempni publicet visionem, nec vereatur faciem alicujus aut ~um sive comminationem aut derogationem
de Dovoria ivit apud Saltwode in ~u(
sciant me concessisse monachis ‥ dominium ‥ et ~um
~us ‥ introduxerunt quorum jure ad alium onera, ad alium referuntur emolumenta
~um sepedicte ecclesie ‥ retinebit
nepos vester in diversis ecclesiis diversos adeptus est turpi commercio ~us
officia que per diversos ~us in majoribus ecclesiis hodie sunt distributa
ordinavimus ‥ totam ecclesiam ‥ cum omni jure, tam ~us quam patronatus ad eam pertinente
precentoriam, cancellariam et alios ~us in vestra ecclesia ordinaverit
necnon de dignitatibus, ~ibus, officiis perpetuis, bonis, beneficiis(
Johannes de Seint Liger miles moriebatur in ~u de Undele confessus et communicatus habens corpus infra diruptum et nullam habens plagam
cum sint in una substancia numero plura secundum que ipsa substancia nota est, que ~us dicuntur
persōnātus, (14) a, um, masqué : Cic. de Or. 3, 221 ; Att. 15, 1, 4 ; personata felicitas Sen. Ep. 80, 8, bonheur déguisé, trompeur ; personatus pater Hor. S. 1, 4, 56, père de comédie.
- 1. gemaskerd, vermomd, verkleed;
- 2. (metaf.) schijnbaar [felicitas].
personatus , a, um. adj.
戴鬼臉者。— pater 扮父者。Personata felicitas 虚福。Personata vulnera 隠瘡。Personatae fabulae 戴鬼臉唱之戯。
Suggest a Translation
See an image
戴鬼臉者。— pater 扮父者。Personata felicitas 虚福。Personata vulnera 隠瘡。Personatae fabulae 戴鬼臉唱之戯。
Suggest a Translation
See an image
persōnātus
adj.
- persona, in a mask, masked: Roscius: pater, i. e. in the play, H.—Fig.: cur personatus ambulem, in an assumed character.