About Report a problem

Menu

personare

1 personare [CL as ppl. < persona] 1 to endow with personality, to make into a person. illud quod ~atur fit persona; igitur illud quod ~atur a pluribus personis fit plures persone Ockham Quodl. 339; ‘personari’ dupliciter accipitur: vel quia fit persona vel quia sustentatur a persona. primo modo, natura humana assumpta non ~atur, quia non fit persona; secundo modo, ~atur, quia sustentatur a persona Ib. 340; Christus autem solum ~atur per se primo ex divinitate, et non ex proprietatibus accidentalibus ut alia singularia Wycl. Incarn. 134. 2 to treat as an honoured person; b (p. ppl. as adj.) endowed with great personality, of high dignity, honoured. Wilhelmus ‥ comes ‥ omnes comites Normannie contiguos publice ~abat Croyl. 68; 1416 ipsum ‥ tenentur attollere vocibus, laudibus ~are precipuis et specialibus honoribus venerari Reg. Cant. III 9.  b indicit priori fratribusque ~atis Herm. Arch. 22; literatus, eloquens et ~atus Graystanes 25; s1330 viro ‥ illiterato et minime ~ato (v. competenter b). 3 to provide with a benefice, to install (as prebend in a cathedral), induct as (parson in a parish church); (p. ppl. as sb. m.) beneficed person. 1222 prohibeant presbyteri ‥ laicis ‥ ne dent fidem sibi mutuo de matrimonio contrahendo, nisi ‥ coram publicis et pluribus ~atis ad hoc congregatis Conc. I 595b.. 4 (gram.) to designate person (in conjugation of a verb). actus ~atur ‥ a ‥ persona Bacon XV 3 (v. numerare 7); actus ‥ ~ari ‥ posset per personam Ib. 11 (v. individuare).
2 personare [CL < sonus] 1 (intr.) to resound, ring, be noisy: a (w. music or instrument as subj. also transf. & fig.); b (w. pers. as subj.); c (w. place as subj.); d (w. act or abstr. as subj.). a videamus ‥ quid evangelica tuba mundo ~ans inordinatis sacerdotibus eloquatur Gildas EB 92; audiat angelico dulces qua carmine laudes / Daviticoque sacrum personet ore melos Bede Hymn. 15. 26; totum pariter cimbalorum ~abat classicum Gosc. Transl. Mild. 20; 1441 nullus ‥ inter principes Christianos ‥ omnium ore ~ancior habetur EpAcOx 203.  b Huboldus ‥ musice artis peritus ad laudem Creatoris in ecclesia ~uit et de sancta Trinitate dulcem historiam cecinit Ord. Vit. I 24 p. 174; occisis omnibus ‥ per muros ‥ ~ant, passim discurrunt Ib. IX 9 p. 539.  c quamquam castrum de Kaerdif ‥ excubarum multitudine ~aret Gir. IK I 56.  d discursus ‥ ~uit Gosc. Wulfh. 2 (v. conclamare 1f); ~uit fama in regis aula Folc. V. Bot. 402; una ex parte funebria ~abant Dominic V. Ecgwini I 17; dum ‥ clamor impugnantium ‥ undique ~aret Ord. Vit. III 13 p. 141; hinc dolor in tota personat hac patria Ib. VIII 3 p. 289. 2 (of musician) to make resounding music (w. abl. of instrument). sacerdotes ‥ tubis ~antes et cor populi ad suavitatem supernae laudis accendentes Bede Ezra 838. 3 (tr.) to sound forth, sing loudly. cithara ‥ sine tactu ‥ jubilationis modulum alta voce ~aret B. V. Dunst. 12; hujus enim antiphonae melodiam concinendo ~uit Ib. 12. 4 to utter, relate. b (p. ppl. as adj.) uttered, related. illud ‥ quod ‥ propheta ~at continuo terribili relatione Ord. Vit. VI 9 p. 58; tumultuans lingua non nisi ineptias ~abat T. Mon. Will. VI 4; oraculum celeste concurrit quod non longe agentibus nuntiis viro cuidam sancto quid Rome egissent nescienti ‥ ~uit Ailr. Ed. Conf. 752; multa sunt alia que non oportet iterare, sed de contentis in Anglia ~are, quot reges, ‥ et quot regna Eul. Hist. II 151.  b a1565 quid ~atae nugae? REED Cambridge 241. 5 to mean, signify. nomen ‥ ~at ‘belli munus’ Felix Guthl. 10 (v. lingua 3d). 6 (intr.) to be in concord. to accorde, ‥ consonare, concordare, convenire, congruere, ‥ , ~are CathA; acordynge, aptus ‥ ~ans, personus Ib..

Saved

Recent