pertimefactus
pertimefactus, a, um (pertimeo u. facio), in große Furcht versetzt, eingeschüchtert, Pacuv. tr. 302. Brut. in Cic. ep. 11, 20, 2.
pertĭmĕfactus, a, um (pertimefacio), épouvanté : Brut. d. Cic. Fam. 11, 20, 2.