pertinenter
pertĭnenter, adv., v. pertineo fin.
pertinenter, Adv. (pertineo), gehörig zu etw., schicklich, ad causam, Tert. adv. Marc. 4, 38: Compar., pertinentius, Superl. pertinentissime, Tert. adv. Marc. 4, 9 u. 31.
multe ‥ conclusiones absurdissime possunt inferri ~er ex isto modo loquendi
Sigismundus imperator, rex Romanorum ‥ et cetera, ad stilum suum ~er
pro iisdem ~er ad ipsum terminum fabricandis
pertĭnentĕr, en rapport avec : Tert. Marc. 4, 38 || -tius, -tissime, dʼune manière plus pertinente, très pertinente : Tert. Marc. 4, 9 ; 4, 31.
Dum necessario cum sæcularibus pro ecclesiæ aut monasterii negotiis, vel alias fuerit loqui necessarium, in capitulo vel in locis extra quatuor arenas claustri constitutis Pertinenter accedant.
Item in casu, quo Pertinenter seu admissibiliter daretur et probaretur prædictos nominatos, seu parentes ipsorum, esse et fuisse nobiles, etc.