pertinaciter
pertinaciter, obstinately, stubbornly
pertĭnācĭter, adv., v. pertinax fin.
pertināciter, Adv. (pertinax), I) fest, haerere, Quint.: pertinacissime retinere, sehr fest halten, Plin. – II) übtr., beharrlich, hartnäckig, unablässig, im Guten u. Bösen, in eo manere, Varro: res retinere, Sall. fr.: fusos insequi, Liv.: eam rem gerere, Capitol.: pertinacius insequi, Hirt. b. G.: pertinacissime in sententia permansisse, ibid.: pertinacissime liberalibus studiis deditus, Suet.
~iter [gl.: procaciter, constanter vel dure, perseveranter ] pertinacibus repugnantes in fronte duelli fortiter dimicemus
haec ‥ sub arbore crucis erat non hujus quidem se fidei humiliter mancipando sed hujus super se vindictam ~iter imprecando
vestri doctores ‥ in quibusdam ~iter [v. l. pertinasciter ] nobis obsistere conantur
ne in ecclesia sepeliretur ~issime resistere
inimicos nostros, presertim vero ~iter et irrevocabiliter in nos grassantes, exosos habemus
quicumque contra eam doctrinam erraverit ~iter ‥ est hereticus judicandus
omnes defendentes ~iter oppositum illius sentencie sunt(
pertĭnācĭtĕr, (11) avec ténacité, avec persistance : Quint. 1, 1, 5 ; Suet. Tib. 74 || opiniâtrement, obstinément : Suet. Claud. 40 fin ; Cæs. 1 || -cĭus Hirt. G. 8, 12, 2 ; -issime Suet. Cæs. 81.
pertināciter
adv.
- pertinax, obstinately, stubbornly: pugnare, L.