pertractatio
pertractatio, a handling, busying with
pertractātĭo and pertrectātĭo, ōnis, f. [pertracto, a touching; hence trop.],
- A handling: partium aegrarum, Gell. 5, 1, 4.—
- II A handling, i.e. an occupying or busying one's self with any thing, application to any thing: poëtarum, Cic. de Or. 1, 42, 187: rerum publicarum, id. ib. 1, 11, 48.
pertractātio, ōnis, f. (pertracto), das Betasten, bildl. = die Behandlung, die Beschäftigung mit etw., animi partium aut sincerarum aut aegrarum, Gell.: poëtarum, Cic.: rerum publicarum, Cic.
omnes habeant congruos ~onum modos locis, temporibus, et personis assignatos(
omnes enim cause suos habent ~onum modos, sive in statu quo cepere permaneant sive de eo in alium pertranseant(
alciori ~one possent ista pertractari que tamen sufficiant ad presens
de causarum ~one [(v. l. protractione ] et diffinicione
de musica presens est ~o
pertractātĭō, ōnis, f. (pertracto), ¶ 1 maniement, administration : rerum publicarum Cic. de Or. 1, 48, le maniement des affaires publiques || étude assidue : Cic. de Or. 1, 187 ¶ 2 action de sonder une plaie : Gell. 5, 1, 4.
pertrāctātiō ōnis, f
- pertracto, a handling, busying with: poëtarum: rerum p.