pertono
per-tŏno, ŭi, 1, v. n. and a.,
- to thunder violently (late Lat.).—Trop.: contra aliquem, to thunder away at any one, Hier. Ep. 53, n. 8: quando vero vox illa pertonuit, id. adv. Helv. 20.—Act., to proclaim aloud, thunder forth, announce: aliquem, Hier. Ep. 61, ad Pammach. 4: gloriam alicujus, Ambros. Serm. Fer. 2, Pentec.
per-tono, tonuī, āre, I) intr. fort und fort-, gewaltig donnern, übtr., dominus salvator in evangelio pertonans, Hieron. epist. 51, 4: quando vox illa pertonuit, Hieron. adv. Helvid. § 20: contra alqm, gegen jmd. losdonnern, Hieron. epist. 53, 8. – II) tr. mit Donnerstimme-, laut verkündigen, gloriam alcis, Ambros. serm. fer. 2 pentec.
pertŏnō, ŭī, āre, ¶ 1 intr., retentir fortement : Hier. Virg. 20 || proclamer fortement : Hier. Ep. 51, 4 || tonner contre : Hier. Ep. 53, 8 ¶ 2 tr., faire retentir [les louanges] : Max. Taur. Hom. 40, De Ascensione Domini.