perverse
perverse, awry, wrongly, ill
perversē (pervorsē), adv., v. perverto, P. a. fin.
perversē, Adv. (perversus), verkehrt, I) eig.: sella curulis p. collocata, Suet. Galb. 18, 3: Aegyptii suis litteris p. utuntur, schreiben von rechts nach links, Mela 1, 9, 6 (1. § 57). – II) übtr., verkehrt, unrecht, falsch, errare, gewaltig irren, Plaut.: interpretari, Cic.: uti deorum beneficio, Cic. – Compar., perversius cogitis tormentis de confessione decedere, Tert. apol. 2: Superl., perversissime suspicari, Hieron. in Matth. 1, 25.
qui mandata et verba Jesu vel ~e vivendo vel ~ius interpretando corrumpit
tu omnino ~issime dicis ‘~adoptatur’ ubi beatus Hilarius ait ‘~adoratur’
si ~e agis tot mortibus te dignum constituis
pejus omnibus et ~ius in familiarem elocutus
et juratores falso presentaverunt loquelam illam et ~e concelaverunt mortem illam et ideo in misericordia
medicus ‥ ~e ageret si tunc relinqueret egrotum suum quando insaniret
perversē (13) (arch. -vorsē ), de travers : Suet. Galba 18 || tout de travers, dʼune manière vicieuse : perverse dicere Cic. de Or. 1, 150, mal parler, cf. Nat. 3, 70 ; erras pervorse Pl. Most. 952, tu te trompes du tout au tout, cf. Pers. 368 || -ius Tert. Apol. 2 ; -issime Hier. Matth. 1, 25.
perverse (pervorsē) adv.
- perversus, awry, wrongly, ill: dicere: uti deorum beneficio.