pervicax
pervicax, determined, stubborn, obstinate, headstrong, wilful
pervĭcax, ācis, adj. [per and root vic- of vinco],
- firm, determined; esp. in a bad sense, stubborn, obstinate, headstrong, wilful (not in Cic. or Caes.): tu pertinaciam esse, Antiloche, hanc praedicas: Ego pervicaciam aio et eā me uti volo ... Nam pervicacem dici me esse et vincere Perfacile patior: pertinacem nil moror?Att. ap. Non. 432, 32 sq. (Trag. Rel. v. 8 Rib.); cf.: adversus peritos pervicax, Tac. H. 1, 26; Ter. Hec. 532: musa, Hor. C. 3, 3, 70: accusatio, Tac. A. 13, 33; 3, 33: pervicacissimi Latinorum, Flor. 1, 11, 11: pervicacioris irae fuit, Curt. 8, 6, 1: homines pervicaci audaciā, pertinaci spe, Ap. Deo Socr. p. 43 fin.—
- B Of things, steady, unmoved: contra flatus pervicax libra, Plin. 16, 36, 65, § 161.—
- II Transf., in a good sense, steadfast, firm: recti pervicax, constans adversus metus, Tac. H. 4, 5.—Hence, adv.: pervĭ-cācĭter, stoutly, stiffly, stubbornly, obstinately: pervicaciter perstare, Dig. 26, 10, 3. —Comp.: pervicacius causam belli quaerere, Liv. 42, 14; Tac. A. 4, 42; 13, 54 fin.
pervicāx, ācis, Abl. āce und ācī (*pervico st. pervinco), steif und fest beharrend, beharrlich, hartnäckig, im üblen Sinne = eigensinnig, starrköpfig, animus, Ter.: virtus, Liv.: pugna, Liv.: contumacia (des Stieres), Colum.: nam pervicacem dici me esse et vincere perfacile patior, pertinacem nil moror, Acc. tr. 8 sq.: pervicacior ira, Curt.: pervicacissimi Latinorum Aequi et Vulsci (Volsci) fuere, Flor. – m. Genet., pervicax irae, Tac.: pervicax recti (im Guten), Tac. – m. adversus u. Akk., adversus peritos pervicax, Tac. hist. 1, 26. – m. contra u. Akk., contra flatus pervicax libra (Gleichgewicht), Plin. 16, 161. – mit ad u. Akk., pervicax ad omnia animus, Curt. 10, 3 (12), 6.
qui fuit ~ax [gl.: contumax vel superbus, contentiosus, velox, ] fidei refragatorgeflitful
~ax, intentiosus
~aci,anwille
ambo ‥ acuti erant ingenii et studii ~acis
tempestas ‥ ~aci rigore deseviendo viguit
Parcarum pervicax excandescencia / in omnes simili grassatur furia
in Deum ~ax sedem archiepiscopatus ‥ transferre conatus est
notavit ‥ septem genera degentium in prava vita: ‥ inuidos ‥ arrogantes ‥ negligentes ‥ immisericordes ‥ inconstantes ‥ ~aces ‥ imbecilles
pervĭcāx, (12) ācis (pervinco), ¶ 1 obstiné, opiniâtre : Ter. Hec. 532 ; Hor. O. 3, 3, 70 ; Tac. Ann. 13, 33 ¶ 2 ferme, solide, qui tient bon [en parl. des choses] : Plin. 16, 161 || [en bonne part] ferme, persistant : Acc. Tr. 8 ; Non. 433, 3 ; [avec gén.] recti Tac. H. 4, 5, obstiné dans le bien.
pervicāx ācis, adj.with comp.
- 1 VIC-, determined, stubborn, obstinate, headstrong, wilful. pervicaci esse animo, T.: virtus, L.: musa, H.: irae, Ta.: adversos peritos, Ta.: irae, in anger, Ta.: recti, Ta.: pervicacior ira, Cu.