perversitas
perversitas, frowardness, untowardness
perversĭtas, ātis, f. [perversus],
- frowardness, untowardness, perversity: quae est autem in hominibus tanta perversitas, ut, etc., Cic. Or. 9, 31: opinionum, id. Tusc. 3, 1, 2: magna perversitas, id. Off. 1, 40, 145: alicujus, id. Q. Fr. 1, 1, 13, § 38: molestissima diligentiae perversitas, Quint. 1, 6, 34: morum, Suet. Aug. 62: incredibilis hominum, Cic. Fam. 1, 7, 7.
perversitās, ātis, f. (perversus), die Verkehrtheit im Benehmen, des Sinnes usw., hominum, Cic.: opinionum, Cic.: morum, Aug. b. Suet. Aug. 62, 2.
~as summa potest esse in ea [voluntate ] ut quando utitur fruendis et fruitur utendis
haereseos ~as
caligo iniquitatis, nebula ~atis
cum altero, Ubba nomine, ejusdem ~atis homine
Anglia ‥ justitie prius sedes ‥ ~atis postea locus
in ~atibus Baal et aliis pravis operibus ‥ inventi
diffinire hereticam pravitatem est inter perversitates atrocissimas ‥ computandum
perversĭtās, (13) ātis, f. (perversus), ¶ 1 extravagance, absurdité : Cic. Fam. 1, 7, 7 ; Or. 31 ; Off. 1, 145 ¶ 2 renversement [fig.] : morum Suet. Aug. 62, corruption des mœurs, dérèglement, dépravation.
- 1. verkeerdheid, onjuistheid [hominum; opinionum];
- 2. verdorvenheid [morum].
perversitās ātis, f
- perversus, frowardness, untowardness: in hominibus tanta: opinionum.