pinetum
pinetum, a pine-grove
pīnētum, i, n. [pinus],
- a pine-wood, pine-grove: cinctaque pinetis nemoris juga Nonacrini, Ov. F. 2, 275; 4, 273; Plin. 27, 8, 43, § 66.
pīnētum, ī, n. (pinus) der Fichtenwald, Ov. fast. 2, 275 u. 4, 273. Plin. 27, 66.
cum montaneis, cum ~a, cum piscatione
hoc ~um, locus ubi crescunt [pina ]
pisca, i. ~a, quia in similitudinem pini ramulos habet
de nominibus specierum: ‥ hoc ~um,a pyoun
pīnētum, (14) ī, n. (pinus), forêt de pins, pinède : Ov. F. 2, 275 ; 4, 273 ; Plin. 27, 66.
pīnētum ī, n
- pinus, a pine-grove, O.