placatio

plācātĭo, ōnis, f. [placo],

• a pacifying, appeasing, propitiating: deorum immortalium, Cic. N. D. 3, 2, 5; id. Tusc. 4, 28, 60.

plācātio, ōnis, f. (placo), die Beruhigung, Besänftigung, Versöhnung, deorum immortalium, Cic. de nat. deor. 3, 5: numinum, Augustin. de civ. dei 2, 27: perturbati animi, Cic. Tusc. 4, 60: absol., Vulg. psalm. 48, 8. Salv. adv. avar. 1, 11, 56 u.a. Eccl.: Plur., Vulg. 1. Mach. 1, 47.

placatio [CL] 1 act of placating or appeasing, appeasement, (re)conciliation. b (in gen. w. hostiae or officia, in eccl. contexts; cf. Psalm. xlviii 8, Sirach lii 10, I Macc. I 47); c (w. sacrificium in transf. context). 814 (11c) sic firmam pacem atque ~onem inter nos omnium undique discussis convitiorum obstaculis constituti sumus CS 350; statim precibus impletis ‥ rex ‥ adprehensa ejus [sc. S. Dunstani] dextera, causa ~onis ‥ osculatus est illam B. V. Dunst. 14 p. 25; mea vobis ‥ placeat quam elegerit censura vestra ~o Map NC V 4 f. 62v..  b offer ‥ pro nobis hostias ~onum ‥ quibus expiati te ‥ sequamur ad sancta sanctorum Adel. Blandin. Dunst. 12; s1340 facientes pro nobis missas et alia pie ~onis officia misericorditer exerceri (Lit. Regis) Avesb. 313; 1359 eo felicior sit progressus, quo piis apud Deum suffulti fuerint ~onum officiis Conc. III 44a; 1454 ipsam dominationem per hostias ~onum Deo offerre Lit. Cant. III 215.  c de capitibus adversariorum Christi pie ~onis sacrificium offerre G. Cold. Durh. 8 p.13. 2 (~o publica) gathering or assembly for conducting judicial or legislative business, folkmoot. cf. placitatio 1, placitum 2e. c1350 quod negotium in puplicis ~onibus ponere consentirent (Reg.) Hist. Roff. f. 5.

plācātĭō, ōnis, f. (placo), action dʼapaiser, de fléchir : Cic. Nat. 3, 5 ; Tusc. 4, 60.

placatio , onis. f.
息。平。自安。

Suggest a Translation
See an image

plācātiō ōnis, f:

• placo, a pacifying, propitiating, quieting: deorum: perturbati animi.