placens
placens, agreeable, pleasing
plăcens, entis, Part. and P. a., from placeo.
vir ‥ quantum pro industria exteriori regi ~ens, tantum pro interna suimet neglegentia displicens
hostia viva, Deo placensque per omnia summo
quanto sunt [sc. leprosi ] despicabiles abjectius et intolerabilius improbi, tanto se sperat obsequium prestare Deo ~encius
cecatus ex superbia judicat racione et appetitu corruptis, quod sit melius, hoc est ~encius
filium suum ‥ genuit, virum sanctum et Deo †placcutem [l. placentem ]
de fratribus ‥ qui subtraxerunt se ab obediencia abbatis ‥ procuraruntque sibi ~enciorem modum conversandi
quando in principio habet punctum delectabilem sive ~entem tardo modo sumptum
juxta septem dona Spiritus Sancti est septimus modus ‥ magis voluntarius et ~ens
pone colores loco sonorum proportionatorum ignotorum, et quanto magis colores, tanto sonus erit magis notus, et si fuerit notus, erit ~ens
ut potenciores ‥ deponerent, exaltarentque alios qui ‥ magis humilia ac ‥ ~encioria de ipsis dominis in regiis auribus insusurrarent
plăcēns, tis, part. de placeo, plaisant, qui agrée : Cic. Fin. 3, 27 || aimé, chéri : Hor. O. 2, 14, 21.
Salva serenissimi domini nostri Heinrici semper augusti Imperatoris fidelitate, ipsique Placentis prolis retineam.
plācēns entis, adj.
- P. of placeo, agreeable, pleasing: alqd non placens: Uxor, H.