placatorius
plācātōrĭus, a, um, adj. [placo],
- of or belonging to pacifying, appeasing, or propitiating; appeasing, placatory (post-class.): hostia, Tert. Patient. 13.
plācātōrius, a, um (placo), besänftigend, versöhnend, hostia, Tert. de patient. 13.
plācātōrĭus, a, um (placo), expiatoire, propitiatoire, propre à apaiser : Tert. Pat. 13.