plactata
Plactaappellatæ, onus. Census. eccl. Rom. apud Murator. tom. 5. Antiq. Ital. med. ævi col. 852 :
In episcopatu Ostiensi. Homines ejusdem civitatis in festo Nativitatis Domini et Paschæ, duas Plactatas lignorum.Iidem Cens. Mss. :
Dabunt(Ostienses) duas Plactatas lignorum domino papæ, qui pro tempore fuerit, et suis sumptibus afferent et deponent ad mandatum domini papæ a marmorata sive a Ripa Romea, unde dominus papa voluerit : hoc modo persolvent, unam Plactatam in Nativitate Domini, et aliam in Pascha de resurrectione.
Platrata, apud eumd. Murator. tom. 1. earumd. Antiq. col. 675. Hinc, ut videtur,
Apleitagedicitur Locus, ad quem ejusmodi naves onerandæ vel exonerandæ appellunt ; nisi malis a
Plagea, ora, æstuarium, campus planus, deducere. Redit. comit. Namurc. ann. 1265. in Reg. Cam. Comput. Insul. sign.
Le papier velufol. 22. v°. :
Et si a une piece de tiere sor le Mueeze u on met faissel, sel apiele on Apleitage.Reg. ann. 1289. ejusd. Cam. sign.
Le papier aux ayssellesfol. 69. v°. :
Encor i a li cuens sor Meuze une pieche de terre, c'on apele Apleitage, si vaut par an xx. sols.