About
Menu

plagarius

1 plagarius, ~iarius [1 plaga, 1 plagia, plagare, ~iare+-arius] , one who strikes a blow or causes a wound. quisquis parcit perjuris et latronibus, ~iariis, et execratis proditoribus, aufert pacem et quietem innocentibus Ord. Vit. VIII 2 p. 275; pessimos ~iarios, qui omne nefas perpetrare satagebant Ib. XIII 23 p. 61; a wounder, ~arius, plagius CathA.
2 plagarius, ~iarius [CL < 2 plaga, 2 plagia 6+-arius] 1 (as adj.) who makes nets. b (as sb.) maker of nets. videas textrices bombicinarias, nectrices birrhetarias, textrices cinctuarias et nectrices †plagiaris [l. plagiarias] vel rhetiarias Whittington Vulg. 66.  b ~iarius, -rii, i. retiarius Osb. Glouc. Deriv. 425. 2 one who traps and sells: a kidnapper (of men). b rustler (of domestic beasts). a ~arius, mancipiorum ‥ alienorum distractor GlC P 476; ~iarii sunt clam transferentes homines de patria in patriam et vendentes Lanfr. Comment. Paul. 348; o militis gregarii consimilis ~iario turpis contractus [gl.: ~iarius est qui liberum hominem vendit; plagium est crimen ipsum] Neckam NR II 175.  b ~arius, ‥ pecodum alienorum distractor GlC P 476; ~iarius, nytena ðeof Ælf. Gl. Sup. 189. 3 plagiarist, one who appropriates words or ideas. quasi rex illam unam [scripturam] ‥ uno verbo non sustulisset sacrilego et ~io, ac Germano sensui restituisset More Op. 124b; 1525 hic omnis de doctrina censura Ciceronis imitationem spectat, nec laus major esse possit quam Ciceronis ~ium (Lupset) Ep. Erasm. VI 1595.

Saved

Recent