plagalis
plāgālis, e (1. plaga), zum Schlage gehörig, poena, Prügelstrafe, Ps. Cypr. de duod. abus. saec. 9 extr.
istorum octo tonorum quatuor dicuntur autentici et quatuor ~es. ~es sunt illi qui in numero pari situantur ut secundus, quartus, sextus, et octavus
dicitur ~is Grece, quasi subjugalis Latine, quia ~es illi quatuor aliis precedentibus autenticis fuerunt addendi
quemlibet modum in duos dividunt et omnium secundam partem ~em vocant, i. e. partialem seu subjugalem, authentis et ~ibus easdem finales habentibus. ‥ ~ibus ‥ dant terminum sub finali diapente et supra diapente cum tono vel semitonio
gravis autem modus ~is diceretur, i. e. lateralis vel minor
plāgālis, e, consistant en coups : Ps. Cypr. Abus. 9.