plagiator
plăgĭātor, ōris, m. [plagium], same as plagiarius.
- A man-stealer, kidnapper (late Lat.), Tert. adv. Marc. 1, 23; Mos. et Rom. Leg. Coll. 14, 6, 6.—
- II A seducer, corrupter of youth (late Lat.), Hier. Ep. 5, n. 3.
plagiātor, ōris, m. (plagium), I) der Menschendieb, Seelenverkäufer, Tert. adv. Marc. 1, 23. – II) der Knabenverführer, Hieron. epist. 5, 3.
a tormentowre , tortor, spicultor, tormentator ‥, ~iator
ille respondit “hunc ~iatorem [gl.: ] ‥ volo ut cognoscas”awertur i. e.>agaiteor ,quchur (i. e.cerchur )
plăgĭātŏr, ōris, m. , c. plagiarius [au pr.] : Tert. Marc. 1, 23 ; Hier. Ep. 5, 3.
Lo seductore, in eodem Glossar. Vide in Plagium 2.