plagio
plăgĭo, āvi, 1, v. a.,
- to steal (a person), kidnap (late Lat.): Moyses dicit, quicumque plagiaverit quemquam in Israel, etc., Mos. et Rom. Leg. Coll. 14, 1, 1.
plagio, āvi, āre (plagium), an jmd. einen Menschendiebstahl begehen, jmd. rauben, alqm, Mos. et Rom. leg. collat. tit. 14. § 1.
plăgĭō, āvī, ātum, āre, tr., voler, spolier : Leg. Coll. 14, 1.
Facistergios 2. ara unam, Plagione duos, velo uno, calices argenteos duos cum patenis, etc.