About Report a problem

Menu

planities

planities, a flat surface, level ground, plain

Frieze-Dennison Vergil

plānitiēs, ēī, f.: a level surface, plain, 11.527. (plānus, flat)

Could not find planitiae in Logeion dictionaries.

planitiae Noun: feminine genitive singular, Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine dative singular, Noun: feminine nominative plural of planities

See planitiae in Morpho

plānĭtĭes, ēi (collat. form plānĭtĭa, ae, very rare; Cic. Div. 1, 1, 2; Caes. B. C. 1, 43), and plur. planitiae, f. [planus],
  • a flat or even surface, level ground, a plain (class.): aequata agri planities, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107: erat inter oppidum et collem planitia, Caes. B. C. 1, 43: planities erat inter sinistros montes, Sall. C. 59, 2; id. J. 48 fin.: speculi, Lucr. 4, 294: propter planitiem regionum, Cic. Div. 1 1: pars planitiae, Liv. 44, 6; Vitr. 7, 3: CLIVOM MARTIS IN PLANICIEM REDEGERVNT S. P. Q. R., Inscr. Grut. 152, 6; a similar inscription with the form PLANITIAM, Inscr. Grut. 152, 7: nulla planitia dividit, Auct. B. Hisp. 28 fin.: planitiae coronarum, Vitr. 7, 3.

Saved

Recent