polio
polio, to smooth, furbish, polish
- I Lit.: ROGVM ASCIA NE POLITO, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 23, 59: parietem tectorio, Col. 8, 8, 3: daedala signa, Lucr. 5, 1451: gemmas cotibus, Plin. 37, 8, 32, § 109: ligna squatinae piscis cute, id. 32, 9, 34, § 108. marmora, id. 36, 6, 9, § 52: scabritiam ferri hircorum sanguine, id. 28, 9, 41, § 148: lapis politus, Vulg. 1 Macc. 13, 27: polite lanceas, id. Jer. 46, 4.—
- B Transf. (= apparare, curare, colere), to set off, adorn, decorate, embellish: causa poliendi agri, Enn. ap. Non. 66, 27 (Ann. v. 324 Vahl.); cf.: campi politi, id. ib. (Sat. v. 23 Vahl.); and: politus culturā fundus, Varr. R. R. 3, 2, 5: vestes, to scour, Plin. 35, 17, 57, § 197; cf. vestimenta, Dig. 47, 2, 12; Gai. Inst. 3, 143; 162: linum in filo, Plin. 19, 1, 3, § 18: minium in officinis, id. 33, 7, 40, § 122; cf. Sillig ad Plin. 3, 5, 9, § 60: domus polita, well-ordered, Phaedr. 4, 5, 26; cf.: regie polita aedificia, Varr. R. R. 1, 2, 10.—
- II Trop., to polish, refine, improve, adorn: ignarus poliendae orationis, Cic. de Or. 1, 14, 63: ut opus poliat lima non exterat, Quint. 10, 4, 4: verba, id. 8, 6, 63: materiam versibus senariis, Phaedr. 1, prol. 2: carmina, Ov. P. 1, 5, 61: mores, Petr. 8.
- —Hence, pŏlītus, a, um, P. a. (in the trop. sense), polished, accomplished, refined, cultivated, polite (class.): doctrinā homines,Lucr. 3, 307: homo politus e scholā, Cic. Pis. 25, 59: politus artibus, id. Fin. 1, 7, 26: homo (orator), id. de Or. 2, 58, 236: aliquem politum reddere, Plin. Ep. 1, 16, 6. accurata et polita oratio, Cic. Brut. 95, 326; cf.: ornata oratio et polita, id. de Or. 1, 8, 31; so, epistula, Plin. Ep. 7, 13, 2.—Comp.: Crassus (in dicendo) politior et ornatior, Tac. Or. 18: facundia politiorem fieri, Val. Max. 2, 2, 2: homo politioris humanitatis expers, Cic. de Or. 2, 17, 72.—Sup.: vir omni liberali doctrinā politissimus, Cic. Fam. 13, 1, 5.—Hence, adv.: pŏlītē, in a polished manner, exquisitely, elegantly: polite subtiliterque effici, Cic. Ac. 2 (Luc.), 38, 120: polite apteque dicere, id. Fin. 4, 3, 5: ornate politeque dicere, id. Cael. 3, 8: scribere, id. Brut. 19, 76.—Comp.: politius perfectiusque proferre aliquid, Cic. de Or. 1, 2, 5: politius limare, id. Ac. 1, 1, 2.
➳ impf. sync. polibant Virg. En. 8, 436.
- 1. gladmaken, polijsten [gemmas; ligna; marmora]; schrobben [vestes];
- 2. pleisteren, witten, kalken [columnas albo];
- 3. wieden [agrum];
- 4. (metaf.) verfijnen, vijlen [carmina; verba; mores]; ➤ ignarus poliendae orationis; / p. adj. polītus, a, um (a) glad [lapis]; (b) gewit; (c) (niet-klass.) smaakvol ingericht [domus]; (d) (metaf.) (v. personen en zaken) ontwikkeld, fijn, elegant [scriptor; ars; oratio; epistula; humanitas]; ➤ homo ~ e schola.
磨光。琢磨。硏粉。— agrum 穜田。— linum 練麻。 — orationem 修文。 \Polibant pro* Poliebant.
Suggest a Translation
See an image
Poliones et custodes armorum, in leg. ult. Dig. de jure immunit. (50, 6.) In Gloss. Lat. Gr.
Polioest
glutto.
Polion, Pars quædam arcus, in Lit. remiss. ann. 1480. ex Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 621 :
Le cuidant fraper des Polions de son arbaleste.
- (imperf.polibant, V.), īvī, ītus, to smooth, furbish, polish: rogum asciā, C. (XII Tabb.): pulvinar Indo dente, Ct.—To adorn, decorate, embellish: Aegida squamis, V.: domus polita, well-ordered, Ph.—Fig., to polish, refine, improve, adorn: ignarus poliendae orationis: materiam versibus senariis, Ph.: carmina, O.
-
…effici Primum quiderm me ad Democritum vocas ; cui non adsentior potius quare fallar potest id quod dilucide docetur a politioribus physicis, singularum rerum singulas proprietates esse. fac enim antiquos illos Servilios, qui gemini fuerunt, tam similes…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…primis. qui me valde movet, vel quod amavi hominem sicut ille me, vel quod ita iudico, politissimum et acutissimum omnium nostrae memoriae philosophorum. A quo primum quaero, quo tandem modo sit eius Academiae cuius esse…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…cetero vellem equidem aut ipse doctrinis fuisset instructior est enim, quod tibi ita videri necesse est, non satis politus iis artibus, quas qui tenent, eruditi appellantur aut ne deterruisset alios a studiis. quamquam te quidem video…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, tantam vim natricum viperarumque fecerit, cur mortifera tam multa ac perniciosa terra marique disperserit. negatis haec tam polite tamque subtiliter effici potuisse sine divina aliqua sollertia ; cuius quidem vos maiestatem deducitis usque ad apium formicarumque perfectionem ,…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…viguerunt. Inde Demochares, quem aiunt sororis filium fuisse Demostheni ; tum Phalereus ille Demetrius omnium istorum mea sententia politissimus, aliique horum similes exstiterunt. Quae si volemus usque ad hoc tempus persequi, intellegemus, ut hodie etiam…
Cicero, de Oratore
-
…et in causis amicorum et domi et militiae consilium suum fidemque praestabant. Quid enim M. Catoni praeter hanc politissimam doctrinam transmarinam atque adventiciam defuit Num, quia ius civile didicerat, causas non dicebat aut quia poterat dicere ,…
Cicero, de Oratore
-
…artibus, sed etiam exempla in orationibus bene dicendi reliquerunt primum enim ipsa illa, quae subtiliter disserenda erant, polite apteque dixerunt tum definientes, tum partientes, ut vestri etiam ; sed vos squalidius, illorum vides quam niteat…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…dulcesque sententiae quam aut necessariae aut interdum utiles ; et erat oratio cum incitata et vibrans tum etiam accurata et polita. Non probabantur haec senibus saepe videbam cum inridentem tum etiam irascentem et stomachantem Philippum, sed mirabantur adulescentes ,…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…studiose multi summi homines reliquerunt ; consiliorum relinquere ac virtutum nostrarum effigiem nonne multo malle debemus summis ingeniis expressam et politam ego vero omnia quae gerebam iam tum in gerendo spargere me ac disseminare arbitrabar in orbis terrae memoriam sempiternam .…
Cicero, pro Archia
-
…, hominum esse duo genera, alterum indoctum et agreste, quod anteferat semper utilitatem honestati, alterum humanum et politum, quod rebus omnibus dignitatem anteponat. Itaque huic generi laus honos gloria fides iustitia omnisque virtus, illis autem…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria