praefocatio

praefōcātĭo, ōnis, f. [praefoco],

• a choking, suffocation (post-class.), Scrib. Comp. 100; Cael. Aur. Acut. 2, 6.

praefōcātio, ōnis, f. (praefoco), die Erstickung, Scrib. Larg. 100. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 6, 30 u.a.: matricis, Th. Prisc. 3, 2. Plin. Val. 1, 2: Plur., Scrib. Larg. 100 H.

praefocatio [CL] , stifling, suffocation, choking. Gilb. IV 177. 1-2; SB 39 (v. cynanchia); ut in ipso [spatio] dilatari possit [cor] absque ~one Ps.-Ric. Anat. 24; opilatio pororum est causa ~onis caloris naturalis Gad. 45. 2; pulmones ‥ ~onis periculum avertunt D. Edw. Anat. B4.

præfōcātĭō, ōnis, f. , suffocation, étouffement : C. Aur. Acut. 2, 6.