About Report a problem

Menu

praejurare

praejurare [CL prae-+jurare] 1 to swear a ‘foreoath’. b (causam ~are) to start a law-suit with a preliminary oath. 960 docemus ‥ ut sacerdos contra thanum non juret in compurgatione, nisi thanus ~averit Conc. I 229b; si manupastum alicujus accusetur de furto, solus pater familias emundare potest, si velit, fracta lege, sine ~ante (Leg. Hen. 66. 7) GAS 586.  b si tainus habeat credibilem hominem ad antejuramentum pro eo, sit; si non habeat, ipse tainus causam suam ~et [AS: ofga sylf his spæce] (Quad.) GAS 325. 2 to swear previously; b (oath or sim.); c (w. acc. & inf.) to swear that. Edwardus ‥ fideliter, ut ~averat, assentit baronibus Flor. Hist. II 466.  b talis dehinc potest pro domino suo ~are juramentum, quod supra nominavimus foraþ (Inst. Cnuti) GAS 457; si quis alium ‥ compellare velit, quod ei aliquod ipsorum non compleverit, ~et hoc [AS: agife þone forað] in quattuor ecclesiis (Quad.) Ib. 67; s1216 leges ‥ quas pater suus Johannes ~averat B. Cotton HA 106.  c cum rex sepius ~asset se nihil arduum facturum M. Par. Maj. III 475. 3 (pass.) to be sworn, bound by oath previously (in quot. w. internal acc.). b (as p. ppl. sb. m. or f.) juror who has already been bound by oath, previous witness. liberi ‥ majoresque ‥ non ~ati sacramentum pretitulatum penes se observare omnia composita ‥ prestiterunt J. Reading f. 174b.  b 1240 Henricus ‥ juratus et requisitus concordat in omnibus cum duobus ~atis Ch. Norw. Cath. II 72; 1271 A. Grey jurata ‥ idem dicit in omnibus ut Editha proximo ~ata SelCCant 131; 1301 adhuc dicunt ~ati quod ‥ Rec. Elton 104.

Saved

Recent