praelatura

praelatura [CL praelatus p. ppl. of praeferre+-ura] 1 pre-eminence, superiority. ibi respirat prelatura rosarum, / crocus et aloes mixtura redundat J. Howd. Cant. 187. 2 office or dignity of prelate. indigna talium ~a facit hac tempestate ut ecclesia, que olim libera erat, cum Agar contemptibiliter ancillari cogatur P. Blois Ep. Sup. 5. 9; 1244 sacerdotes, ‥ diaconi ‥ ~as et beneficia obtinentes Mon. Hib. & Scot. 43a; dispensamus ut ‥ libere possis ad administraciones et ~as tui ordinis promoveri Ann. Durh. 90; 1302 exemplum ponens in episcopis et aliis prelatis regalia optinentibus qui licet ad episcopatum vel aliam †prelatinam [l. prelaturam] eligantur ‥ (Reg. Linc.) EHR XXVI 510; archiepiscopus aliquando in causa appellacionis potest alicui prelato inferiori episcopo auferre ~am Ockham Pol. I 204; 1415 ad ‥ causas eleccionum ‥ de quibuscumque personis in abbates, abbatissas, priores, priorissas, seu ad alias ~as et dignitates, ocia vel beneficia ecclesiastica Reg. Cant. III 348.