praelatus
praelātus, a, um, Part., from praefero.
vocantes ad nos de magnis ~ibus regni nostri dominorum de sanguine nostro et consilii nostri
sub octavo sui ~us anno
celum ‥ orbi prelatum [gl.: latissimum ] diffuso per dominatum
prælātus, a, um, part.-adj. de præfero ; prælatior Tert. Marc. 1, 9 ; 3, 24, préférable, supérieur.
Hanc eciam libertatem, quod de institucione et marcheyo quod fiet in villa sua, non extra placitaverint pro aliquo, donec Prelatus sue ville deficiat.Infra :
De discordia et melleia inter burgenses, si sanguis, ante Prelatum cognoscatur.Ibidem pag. 640 :
Dum sedel burgensis in placito coram Prelato, quamcunque turpitudinem coram(contra) Prelatum seu Pretorem, seu contra quemlibet, pro ea, ad Prætorem duodecim nummos.
de Prælatis, id est principibus sæcularibus.
PræsidentesTertulliano lib. 3. de Corona cap. 3. dicuntur. Exstat Cypriani Opusculum :
de Simplicitate Prælatorum. Ita etiam appellantur quivis inferioris dignitatis rectores, ut plebani et curiones. Vide Lindwoodum ad Provinciale Cant. lib. 2.
Quod vassalli, clerici et Prælati totius episcopatus jurent prædictæ ecclesiæ S. Pelini et S. Pamphili, et quod Prælatos et beneficia omnia totius episcopatus communiter ordinemus et disponemus.Eo autem nomine potissimum donati ecclesiarum cathedralium præfecti, qui
Dignitatesvulgo vocantur. Charta Ivon. episc. Carnot. ann. 1115. ex Chartul. S. Joan. de Valle :
Nos autem in capitulo nostro, omnibus Prælatis ecclesiæ nostræ præsentibus, nec non cæteris fratribus, tam majoribus quam minoribus, etc.Vide infra Primas.
Prælatinomine designati Abbates in Concil. Suessionensi ann. 853. cap. 5. et 6. in Tullensi quoque apud Saponarias cap. 12. Testamentum Herivei Eduens. Episc. ann. 923. subscribit :
Durannus Prælatus S. Vincentii.Sed et monasteriorum Præpositi ita nuncupantur. Charta ann. 902. tom. 3.
UbiIdem ann. 4. regnante Ludovico filio Arnulfi subscribit :(monasterio S. Michaëlis) præest domnus Stephanus episcopus et abbas, et Halevincus Prælatus.
Præpositus. Archembaldus Cluniensis cœnobii Prælatus,cujus erat Præpositus, dicitur in Vita S. Odonis lib. 2. Quod nimirum aliis præsint
Prælatisunt appellati. Eadem ratione Abbatissæ dictæ
Nosse etenim eas oportet, quia non ideo Prælatæ sunt, ut se solummodo, sed potius ut se, subditasque pascant, etc.
Per Monachos et dignitatum et Prælatiarum nimium ambitiosos.
Quod in Prælatiis, dignitatibus et beneficiis ceteris vacantibus et etiam vacaturis, si electiva fuerint, per electionem et confirmationem Archiepiscoporum provideatur.
Huc Cardinalis Ursinus, ex parte ducis Burgundiæ, ad regalem excellenciam ambassiator mittebatur.... Cum tamen Prælacia multum venerabilis fuerit, dixeritque, se a regio sanguine non fuisse alienum, regalis liberalitas, honestatis debito satisfaciens, ipsum honoribus congruis tractari dignum decernens, etc.
Præposituras vero vel Decanias, aut alicujus ordinis officium nunquam concupivit, dicens Prælationem, sæpius superbiam, arrogantiam, discursus, et multiloquia comitari.
prælationemobtinet. Hist. Mediani Monast. pag. 209 :
Tempore vero Prælationis ejus... plurima in loco præfato divinitus ostensa sunt miracula.
Deus... nobis misertus est, et illorum viperinam et venenosam super nos Prælationem avertit.
Nolumus etiam, ut nec fratrum(S. Cornelii) præpositus, neque decanus seu thesaurarius hanc supradictam Prælatiunculam sibi præsumant.
Qui beato Dunstano, tempore dum viveret, Prælatus pariter extitit et familiaris amator.
De omnibus Prælaturis, officiis, beneficiis, seu administrationibus quibuslibet Monasterii nostri, etc.
praelātus
- P. of praefero.