About Report a problem

Menu

praelatia

praelatia [CL praelatus p. ppl. of praeferre+-ia] 1 office or dignity of prelate, prelacy. b office or dignity of governor or ruler; c (w. ref. to period of office). 1227 ipsum ita esse ‥ decrepitum quod non sufficere ad ~e officium digne supplendum Cl II 179b; s1102 abbates ‥ quosdam, qui de manu laicorum ‥ ~ias optinuerant Flor. Hist. II 36 (cf. M. Par. Maj. II 123: abbatias obtinuerant); ne ‥ illegitimi ~ias vel ecclesiastica beneficia ‥ optineant M. Par. Min. II 382; episcopis, archidiaconis ‥ subveniatur per ‥ idem statutum, si aliquis, jus ‥ non habens, presentaverit ad ecclesias, domibus suis ~ie, dignitati aut personatui spectantes, tempore quo vacaverint ~ie, dignitates aut personatus Reg. Malm. I 75; Thurstanus a Willielmo Rufo tunc regnante pro quingentis libris argenti ~iam Glastonie ademit Eul. Hist. I 417; notum est jam in regno Anglie quod pueri, juvenes, et in curiis mundanorum manentes ponuntur jam in ecclesiis et in magnis officiis et ~iis Gascoigne Loci 13.  b dignitatem summam et officium primi hominis ~iam nominare Fortescue NLN I 34.  c post decem annos suae ~ie J. Reading f. 190b.. 2 authority of prelate. b (secular) authority, dominion. item hoc patet de potestatibus, dignitatibus, et omnibus ~iis Bradw. CD 274C.  b non auferens a viro per verba hec ~iam qua ipsum solum antea insignivit. ‥ hanc primi hominis ~iam S. Thomas ‥ vocat dominium naturale, quod super mulierem consistebat in ‥ dirigendo Fortescue NLN II 18. 3 ecclesiastical goverance by prelates. cum sacra ecclesia in statu ~ie ‥ fuisset Ad. Mur. Chr. app. 233.

Saved

Recent