praelatio
praelātĭo, ōnis, f. [praefero],
- a preferring, a preference (post-class.), Val. Max. 7, 8, 4: alterius, Tert. Apol. 13; id. ad Uxor. 1, 3; Ambros. Jacob, 2, 2, 5.
praelātio, ōnis, f. (praefero), das Vorziehen, Val. Max. 7, 8, 4. Tert. apol. 13; ad uxor. 1, 3. Ambros. de Cain et Abel 1, 3. § 11; de Iacob 2, 2. § 5. Chalcid. Tim. 18 D.
cur ‥ Honorium abusiva lacerare voluit detractione, in pontificis laudati ~one
de orientis ‥ et occidentis collatione et occidentalium non immerito ~one
ex ~one mutua aliene sanctitatis
putantes quod ‥ jus ~onis quandoque conentur arripere
quod minor majorem judicare non posset, et presertim eum, qui jure ~onis subesse dinoscitur(
hoc jus Protimeseos quod nihil aliud est nisi jus ~onis qua una persona alteri praefertur in rerum alienarum venditione aut auctione
inter hos praecipuos regiae ~onis viros
hi qui ‥ in culmine ~onis conscenderunt, duces, episcopi, et abbates
si qui vero deinceps, praeter investituras, ecclesiarum ~ones assumpserint etiam si regi hominia fecerint nequaquam ob hoc benedictionis munere arceantur(
postulo quatinus pretaxate ecclesie vestre ydoneam personam ‥ ~one abbaciali dignam mittere dignemini
eo ‥ securius pastoris ei deputavit offitium quo nullum vidit illi inesse ~onis appetitum
a multiplici ~onis turbacione subducti ‥ prioratus officium ‥ resignamus
suprema potestas spiritualis, sc. papatus, dominacionem excludit, sicut et omnis ~o ecclesiastica, teste Petro
ecclesiam Sancti Andree ‥ metropolitica ~one merito dignam existere
hic in inicio ~onis sue licet in ordinis rigore et possessionum ampliacione domum sibi commissam strenue gubernaret
secundo ‥ sue [sc. abbatis ] ~onis anno
abbas ecclesie ‥ Johannes, anno ~onis sue nono, benedixit quinque sanctimoniales
tempore sue ~onis
anno ~onis sue tercio
[(Dei ] dispositione omnium ~o regnorum conceditur
quanto potencius plurima sibi subjicit ex imperio, quanto ‥ admiracior in ~one conspicitur
unum ‥ ex semetipsis nomine Rollonem ‥ sibi dominum ‥ praeficiunt. Rollo ~one potitus ‥
in aliis regnis in tantum dilatatur ejus ~o quod septuaginta provincie ei obediunt
ecclesiam sancte Margarete ‥ ab omni ~one et jurisdictione Londoniensis episcopi ‥ libera et exempta et penitus ‥ absoluta ‥ sententialiter declaraverunt
principes in sua absoluta ~one
prælātĭō, ōnis, f. (præfero), action de préférer, préférence, choix : Val. Max. 7, 7, 4 ; Tert. Apol. 13.
Jus prælationis, quo domino feudali liberum est redimere prædium a feudatario distractum,
Droit de prélation. Hac de re consulendus Salvaingus de Usu feud. cap. 20. et seqq. Charta ann. 1543. in Tabul. S. Victoris Massil. :
Capitulum seu devotus conventus monasterii S. Victoris dedit ad facheriam puræ firmæ et irrevocabilis nobili viro Marqueto Flotte notario Massiliæ quamdam vineam de novo acquisitam et retentam jure Prælationis et majoris dominii. Retenir par puissance de fief,in Consuet. Senon. art. 85. et aliis ;
par puissance de Seigneurie, in Consuet. Ambian. art. 18. 43. Silvanect. art. 226. et Claromont. art. 93. Vide Prælatus.
Item clericus quidam pro genitoris redemptione obses tenebatur in vinculis : nec pater ejus debitum reddiderat. Jam præstitutus terminus præterierat, nec reddendi Prælationem expetierat.