About Report a problem

Menu

praelucere

praelucere [CL] 1 to shine very brightly, (in quot. w. dat.) to surpass in brightness. ad hec corpus Dominicum claritati solis ~ere nescio aliquem posse ambigere Eadmer Beat. 1. 2 to shine in front, light the way (fig.). audiunt populi ‥ qualiter [se] ad pia opera litera ~ente convertant Lucian Chester 72. 3 to shine (fig.), be brilliant, conspicuous; b (of person); c (pr. ppl. as adj.). ubi nostrae ‥ beatae retributionis ~et exemplum Bede Mark 293; felix Britannia ‥ quia gemmam propriam qua perpetuo decoretur atque ~eat ‥ ex se ‥ generavit W. Newb. Serm. 902; in manu pontificis, et in digito imaginis precipuum ~et testimonium V. Edm. Rich P 1783C.  b Petrus ‥ qui Augustinensi monasterio post abbas praeluxit primus Gosc. Aug. Maj. 66C.  c glorificans dominum praelucentemque Suithunum Wulf. Swith. II 885. 4 (w. dat.) to appear to (in quot. as a vision, w. implication of radiance). sanctimonialis puella forme inestimabilis astabat. ille ‥ intellexit non mortalem temeritatem verum sideream majestatem sibi ~ere Gosc. Lib. Mild. 19.

Saved

Recent