praemordeo
praemordeo, to bite off, snip off
prae-mordĕo, morsi and mordi, morsum, 2, v. a., to bite in front, to bite at the end; hence, in gen., to bite (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: ni fugissem, medium, credo, praemorsisset, Plaut. Fragm. ap. Gell. 7, 9, 7: linguam, Luc. 6, 567: projectos, Sen. Clem. 1, 5, 5.—
- II Transf., to bite off, snip off, crib: et tamen ex hoc, Quodcumque est, Discipuli custos praemordet, Juv. 7, 217.
prae-mordeo, mordī, morsum, ēre, I) vorn in etw. beißen, proiectos, Sen. de clem. 1, 5, 5: linguam, Lucan. 6, 508. – II) vorn abbeißen, übtr., abzwacken, alqd ex alqo, Iuven. 7, 218. – ➳ Plusquamperf. praemorsisset, Plaut. fr. b. Gell. 6 (7), 9, 7.
præmordĕō, (15) mordī, morsum, ēre, tr., mordre par le bout, mordre : Luc. 7, 218 ; Sen. Clem. 1, 5, 5 || [fig.] rogner, retrancher : Juv. 7, 217.
➳ pqpf. præmorsisset Pl. d. Gell. 6, 9, 7.
- 1. bijten voor in (m. acc.) [linguam];
- 2. aan de voorkant afbijten, metaf. afknibbelen.
prae-mordeō —, —, ēre,
- to bite off, snip off: ex hoc alqd, Iu.