praemori

praemori [CL] 1 to die first or earlier. b (p. ppl.) dead earlier, predeceased. c (p. ppl. as sb.) one who has died earlier, predeceased person. Henricus noster antequam pater vel fratres sui ~itur H. Bos. Thom. IV 30; habuit ‥ tres filios ‥, Tancredum et Boemundum et Rogerum. ‥ ~tuis vero Tancredo et Boemundo, Rogerus adeptus est Calabriam R. Niger Chr. I 84; 1255 si ‥ Johannes ~etur [sic] sine herede ‥ dicta Angnete superstite, de mille libris ‥ disponere poterit RGasc I Sup. 48a; 1415 si dicta uxor mea dicto filio meo superstite ~iatur Reg. Cant. II 114; s1189 rege ‥ Richardo in regnum ‥ sublimato et fratre suo Henrico ~tuo Bower VIII 48.  b dixerat et functi praemortua membra reviscunt Mir. Nin. 247; mater mea ~tua astitit ei in somnis Gir. EH I 42 p. 295; omnes amicos ‥ fratris sui Henrici ~tui, regis junioris ‥ liberos absolvit Plusc. VI 33; Edwardus tercius genuit Edwardum principem Valliae, ~tuum ante patrem Ib. VIII 16.  c 1173 si ‥ vel Azo vel Willelmus supervixerit, terram ~tui habebit Ch. Sal. 38. 2 (of the body or its parts) to be (virtually) dead (before actual death). per multos annos ita ~tua erat toto corpore ut omni membrorum penitus carere videretur motione Gosc. Æthelb. 9; medietate corporis ~tua, semivivumne diceres an semimortuum ambigeres Id. Transl. Mild. 24 p. 190; leprosus, vix solo anhelitu palpitans, cetera tabidus et in vivo cadavere jam ~tuus W. Malm. GR II 121; ut in illis quorum unum membrum, adhuc viventibus ceteris, ~itur Pull. Sent. 691C; repente omnia corporis membra que pridem ~tua videbantur cepit movere Chr. Battle f. 105; premortua semina surgunt / in vitam; ventura seges previvit in herba Vinsauf PN 550. 3 to die especially, be more likely to die. in ea [insula] seniores ~iuntur, quia morbi in ea rarissimi et raro vel nunquam hic quispiam moritur, nisi longa senectute confectus Gir. IK II 5 p. 124.