praenuntia
praenuntia, a harbinger, foreteller
Frieze-Dennison Vergil
praenūntia, ae, f.: a harbinger, forerunner, 11.139.
praenuntĭa, v. praenuntius.
praenūntia, s. prae-nūntius.
prænūntĭa, (16) æ, f. , celle qui annonce, qui présage : Cic. Mur. 44 ; Nat. 2, 14 ; Ov. F. 6, 207.
prae-nūntia ae, f
- a harbinger, foreteller: belli, O.: stellae calamitatum praenuntiae.