praepollens
praepollens, eminent, superior, excellent
praepollēns, entis, I) Partic. v. praepolleo, w. s. – II) PAdi. im Compar. u. Superl., überwiegend, vorzüglich, vis praepollentior oculorum erit illorum, Augustin. de civ. dei 22, 29, 3. p. 627, 2 D.2: praepollentior delectatio eorum iustitia est, Augustin. expos. epist. ad Galat. § 49: praepollentissimum suum nomen, Augustin. epist. 137, 15.
præpollēns, (14) tis, part.-adj. de præpolleo, très puissant : Liv. 1, 57, 1 || -tior Aug. Civ. 22, 29 ; -issimus Aug. Ep. 137, 15.
prae-pollēns entis, adj.,
- eminent, superior, excellent: gens divitiis, L.: vir virtute, L.