praescribo

prae-scrībo, psi, ptum, 3, v. a., to write before, in front, or previously, to prefix in writing (syn.: praefinio, praestituo).

• I Lit.: pagina nomen sibi quae Vari praescripsit, Verg. E. 6, 11: monimentis consulum nomina, Tac. A. 3, 57; cf.: praescriptum (sc. in signis) Vespasiani nomen, id. H. 3, 13: nomen ipsius virtutis libro, Gell. 11, 16, 7: epistula, cui titulus praescriptus est, pluria non plura dici debere, id. 5, 21, 10: auctoritates praescriptae, the recorded names of senators present when a decree was made, Cic. de Or. 3, 2, 5: ut praescripsimus, as we remarked before, Vell. 2, 21, 1.—
• • B Transf., to trace out: praescripta lineamenta, Plin. 35, 10, 36, § 92.—
• II Trop.
• • A To order, appoint, direct, command, prescribe: finem rebus, Ter. And. 151: sic enim praescripsimus iis, quibus ea negotia mandavimus, ut, etc., Cic. Fam. 13, 26, 2: cum ei praescriptum esset, ne, etc., id. Att. 16, 3, 6: iis praescribendus est imperandi modus, id. Leg. 3, 2, 5: lege aliquid, id. Clu. 53, 147: si ipse populo Romano non praescriberet, quemadmodum suo jure uteretur, etc., Caes. B. G. 1, 36: quid fieri oporteret, ipsi sibi praescribere poterant, id. ib. 2, 20: ut majorum jura moresque praescribunt, Cic. Font. 16, 36: curationem valetudinis, id. Div. 2, 59, 123: jura civibus, id. Sen. 9, 27: senatui quae sunt agenda, id. ib. 6, 18: praescribere et constituere aliquid, id. Caecin. 27, 76: praescribere aliquid et quasi imperare, id. Ac. 2 (Luc.), 3, 8: praescriptis verbis agendum est, Dig. 19, tit. 5, 2.—
  • B In law, to bring an exception against, to except, object, or demur to: ignominioso patri filius praescribit, Quint. 7, 5, 3; Dig. 47, 15, 3.—
  • C To dictate: carmina, Tib. 4, 1, 177.—
  • D To write down, put down in writing: testamentum litteris, Dig. 29, 1, 40.—
  • E (I. q. praetexere, obtentui sumere.) To use as a pretext: aliquem, Tac. A. 4, 52; 11, 16; cf. praescriptio, II. A.—
• F To describe or depict beforehand: tum (Nero) formam futuri principatūs praescripsit, Tac. A. 13, 4.
• —Hence, praescriptum, i, n., something prescribed, a copy, task, lesson to imitate or to get by heart (class.).
• • A Lit.: puerile praescriptum, Sen. Ep. 94, 9: pueri ad praescriptum discunt, id. ib. 94, 51.—
  • B Trop.
  • • 1 A precept, order, rule: praescripta candida supremae calcis, i. e. metae, Lucr. 6, 92: omnia legum imperio et praescripto fieri videbitis, Cic. Clu. 53, 147; so, legis, Suet. Claud. 14; Amm.14, 1, 5; 29, 1, 27: praescripta servare, Cic. Off. 1, 26, 92: ad praescriptum, according to order, Caes. B. G. 1, 36; id. B. C. 3, 51; Liv. 10, 22: ex communi praescripto civitatis, Cic. Inv. 2, 45, 132; cf.: ex Augusti praescripto, Suet. Ner. 10: hoc ejus praescripto, Caes. B. C. 1, 87 fin.: ultra praescriptum, beyond or contrary to rule, irregularly, illegally, Suet. Caes. 28.—
    • 2 The prescribed limits or bounds: intra praescriptum equitare, Hor. C. 2, 9, 23.

prae-scrībo, scrīpsī, scrīptum, ere, I) voranschreiben, schriftlich vor- od. vorhersetzen, 1) eig.: nomen libro, Gell.: sibi nomen, Verg.: diplomatibus principem, Tac.: epistulae titulum, Gell. – absol., ut praescripsimus, vorher geschrieben (vorher bemerkt) haben, Vell. 2, 21, 1. – 2) übtr., a) vorschieben = zum Vorwand nehmen, alqm, Tac. ann. 4, 52; 11, 16. – b) als jurist. t. t., die Einrede vorschützen, entgegensetzen, einwenden, alci, Quint. 7, 5, 3 u. ICt. – II) zur Nachahmung vorschreiben od. vorzeichnen, A) vorschreiben, übtr., wie unser zur Nachachtung vorschreiben = Vorschriften machen, bestimmen, verordnen, befehlen, gebieten, einschärfen, iura civibus, Cic.: alci per somnium curationem valetudinis, Cic.: alci initia, Cic.: pr. (alci) m. folg. indir. Fragesatz (m. qui, quid, quem ad modum u. dgl.), Cic., Caes. u.a.: m. folg. ne od. ut ne u. Konj., Cic. u. Nep.: u. alci praescriptum est m. folg. Infin., Tac.: alci lege et officio praescriptum est m. folg. Infin., Cic.: absol., ut ipse praescripserat, Nep. Att. 22, 4. – B) vorzeichnen, lineamenta, Plin. 35, 92: bildl., formam futuri principatus, ein Bild entwerfen von usw., Tac. ann. 13, 4. – ➳ Synk. Perf.-Form praescripsti, Ter. Andr. 151.

See: praescribare

See: praescribere

præscrībō, (10) scrīpsī, scrīptum, ĕre, tr., ¶ 1 écrire en tête, mettre en titre : in litteris nomen Cæs. C. 3, 71, 3, inscrire un nom en tête de ses lettres ; nomen libro Gell. 11, 16, 8, mettre un nom en tête dʼun livre ¶ 2 mentionner dʼavance, indiquer préalablement : Cic. Fin. 2, 3 ; senatui, quæ bella sint gerenda Cic. CM 18, indiquer dʼavance au sénat quelles guerres il faut faire, cf. Cic. Fin. 2, 3 || formam futuri principatus Tac. Ann. 13, 4, tracer dʼavance le plan de son futur règne ¶ 3 mettre en avant [comme prétexte, comme garant] : aliquem Tac. Ann. 4, 52, mettre qqn en avant, cf. Tac. Ann. 11, 16 || [droit] : alicui Quint. 7, 5, 3, opposer à qqn une exception, faire opposition ¶ 4 prescrire : jura civibus Cic. CM 27, donner des prescriptions de droit à ses concitoyens ; alicui curationem valetudinis Cic. Div. 2, 123, prescrire à qqn les moyens de se guérir || [avec interr. indir.] Cæs. G. 1, 36, 2 ; 2, 20, 3 || avec ut, ne, prescrire de, de ne pas : Cic. Leg. 3, 5 ; Vat. 13 || [avec prop. inf.] prescrire que : Cic. Planc. 28.

➳ pf. sync. præscripsti Ter. Andr. 151.

praescribo , is, psi, ptum, bere. 3.
寫於前。起名。命令。先報。限。Finem praescribo 限日。限地。

Suggest a Translation
See an image

prae-scrībō īpsī

• (scrīpstī, T.), īptus, ere, to write before, prefix in writing: sibi nomen, V.: auctoritates praescriptae, the names of senators recorded as voting.—To describe beforehand: formam futuri principatūs, Ta.—Fig., to determine in advance, ordain, direct, prescribe: his rebus finem, T.: maiorum iura moresque: iura civibus: mihi quem ad modum meum ius persequar: quid fieri oporteret, Cs.: sic enim praescripsimus iis, ut, etc.: cum ei praescriptum esset, ne, etc.: qui (mos) praescribit esse oportere, etc.—To dictate: carmina, Tb.—To put forward, use as a pretext: Pulchram, Ta.