praestator
praestātor, ōris, m. [2. praesto],
- a surety (post-class.): qui advocantur ut praestatores, Front. Col. praef. p. 128 Goes.
praestātor, ōris, m. (praesto, āre), der Gewährleister, Gromat. vet. 403, 8.
præstātŏr, ōris, m. (præsto), répondant, garant : Grom. 403, 8.