praestigiare

praestigiare, ~iari [LL] 1 (intr., dep.) to perform (conjuring) tricks, to practise magic. magus ille ante solis ortum extra castra quotidie egrediebatur et artem in agro exercuit ‥ . ille [sc. M. Curcius] muro urbis perforato ea parte qua nanus ~iari volebat, de nocte exivit Eul. Hist. Cont. I 413; to juggil, fascinare, ~iari Levins Manip. 127. 2 (trans.) to deceive by trick or magic. Deus ‥ illuminet cor tuum ne ~iatis oculis tendas quo ego timeo Map NC IV 5 f. 47; ita ‥ ~iat oculos hominum quod facit eos putare esse aurum quod est auricalcum T. Chobham Praed. 203; s1236 hec visio per dies plurimos oculos intuentium quasi ~iatos detinebat M. Par. Maj. III 367; s1295 portans in cassidili toxicum mellitum quo ~iarentur liniti Flor. Hist. III 282.